i gah cibinə salırdı, gah da çıxardaraq yumruqlayırdı.
"Nə olub mənə?!...”
Telefonuna gələn zəngdən diksinib özünə əlid.Ekranda Ləmaanın adını görüncə cəld cavablandırdı.
-Nə olub yenə?!...
Ləman onun kobud səsindən azacıq səsindən çəkinmiş olmalı ki, udqunaraq dedi:
-Heç nə...Hardasan?!...
-Sənə gəlirəm,- deyib zəngi sonlandırdı...
1-2 saatdan sonra...
Anarın qapıdan içəri girdiyini görəndə əl çalan İlqar cəld soruşdu:
-Nolub sənə?!...Bu nə vid-fasondur?!...
Anar onun kinayəsinə cavab olaraq başını bulaya-bulaya zala keçib divana çökdü.İlqar onun halını müşahidə etməyə başladı.Anarın saçları darmadağın halda idi,sanki heç daramamışdı. Köynəyinin yarısı şalvarın üstündə, yarısı altında, düymələri özbaşına bağlanmışdı. Pencəyini çiynindən asaraq evə təşrif buyurmuşdu. Deyəsən ya əsl küçə avarası idi, ya da illərin itkini...
-Anar, səndən söz soruşdum..!
Anar özünə viski süzüb başına çəkdi.Təkrar süzmək istəyəndə İlqr qədəhlə viski şüşəsini götürüb çırpdı.
-Özünə gəl görüm!...
Anar kürəyini söykədərək yuröun gözlərini İlqara zillədi.
-Özümdəyəm, İlqar...
İlqar onun yanında əyləşib düz gözlərinə baxdı.
-Sən o qızı sevirsən?!...
Anar ilk əvvəl İlqar key-key baxsa da sonra dəli qəhqəhə ilə gülməyə başladı.
-İlqar, başlama görək sən də!...Mən hara, sevmək hara?!...Kazanova kimisə sevə bilər səncə?!...
Anar ayağa qalxıb otağına doğru getməyə başlayanda İlqarın əminliklə yüksələn səsi onu dayandırmağa məcbur etdi.
-Anar, ancaq sevən adam belə hallara düşə