ı vətənpərvərlər özlərini tərifləməkdən doymurdular.Qəlbində həqiqi vətən alovu olanlar heç kəsin yalvarış-göz yaşlarına baxmadan əllərinə silah alaraq erməni faşistlərinə qarşı savaşırdılar...
MART, 2007-Cİ İL BAKI...
Fəxriyyə divanda əyləşərək gözlərini televizorun ekranından ayırmayan atasına baxdı.
-Ata...
-Eşidirəm-soyuq səslə dilləndi.
-Ata, danışmayacaqsan mənimlə?!...
-Kiminlə danışmalıyam?! Səninlə?! Sən ümumiyyətlə mənim qızımsan?!...
-Ata, xahiç edirəm...
-O oğlanla aranda nə baş verib?!...
Malik nıhayət gözlərini ekranda çəkib kəskin baxışla qızına baxdı.Fəxriyyə bir anlıq özünü itirib nə deyəcəyini bilmədi.
-Ata, heç..heç nə..
-Mənə yalan danışma!!!-qışqırıb ayağa qalxdı.
-Ata, mən...
-Sən nə?!...
Fəxriyyə ayağa qalxıb atası ilə üzbəüz dayandı.
-Ata, mən heç nə eləməmişəm...
Fəxriyyə sözlərini tamamlamamış atasının ona qaldırdığı əldən dəhşətə gəldi.Malik qızını virmaq istəsə də, bacarmadı.Havada asəlı qalmış əlini hirslə yumruqladı.Qızının qollarında yapışıb silkələməyə başladı.
-Əgər bir də o cür söz-sphbət gəlib qulağıma çatsa..!
Yenə bacarmadı.Hər dəfə qızına baxanda rəhmətlik arvadını görürdü.Ona heç cür qiya bilməmişdisə, qızına necə qıysın axı?!..
Fəxriyyə çarəsiz baxışlarını atasında ayırmırdı ki, birdən özünü divana atılmış gördü.Malik qapını çırpıb evdən çıxmışdı...
Fəxriyyə əli ilə ağzını qapadıb ağlamağa başladı.Bacısının yanına gəlib onun çiyinlərini qucaqladığını görüb ona bərk sarıldı.
-Ağlama, ifritə bacım...
-Aysu, mən neylədim?!..Ney-lə-diimm?!...
Anar pilləkanlarda yenə Elxanla qarşılaşanda soyuq baxış atıb keçmək istəyirdi ki, Elxan təkrar onun qolundan tutub kabinetinə doğru”sürüdü”.
-Mən səninçün nəyəm, hə?!...
Elxan aqressiv danışığa fikir vermədən onun içəri itələyib qapını örtdü.
-Hə, Anar, indi danış görüm!...
-Əsl sən danış!...Qızdan aldığın cavabı bilmək istəyirəm...
Elxan onun təbəssümlü hazırcavablığına əsəbləşib yumruğunu endirmək istəəs də, Anar tərəfindən tutularaq "əsir” alındı. Anar onun