biləyini bərk sıxıb gözlərindən qəzəb püskürdü.
-Mən səndən söz soruşdum:Nəyəm səninşün?!...
Elxan da eyni qəzəblə ona baxıb cavab vermək istəyirdi ki,qapının açılması buna imkan vermədi.Anar çevik davranıb onu "azad” elədi.Sənəm içəriyə girib hər ikisinə baxdı...
Fəxriyyənin halı Fidanın xoşuna gəlmirdi.Narahat olub asta səslə soruşdu:
-Fəxriş, nəyin var sənin?!...
Qızdan səs çıxmadığını görən Fidanla Nicat bir-birlərrinə baxıb həəyəcanla ayağa qalxdılar.Fəxriyyənin fikri uzaqlara getmişdi.Çiyninə toxunan əldən dik atılıb onlara baxdı.Saxta təbəssümü yapışdırıb gülümsündü.
-No olub?! Niyə mənə elə baxırsınız?!..
-Fəxriyyə, bizi aldatma!
Fəxriyyə Nicata baxıb susdu...
Günorta...
Fəxriyyə sənədlərlə bağlı Anarın kabinetinə getməli idi.Onun qərarsızlığını görən Fidan soruşmağa qərar verdi.
-Fəxriş, əgər getmək istəmirsənsə mən gedərəm...
-Yox, Fidiş, özüm gedəcəm, narahat olma,-deyib kədərli təbəssümlə ayağa qalxdı.
Onun çıxışını seyr edib diqqətini işə yönəltmək istəyirid ki, Nicatın baxışlarının üstündə cəmləşidyini anlayaraq başını qaldırdı.
-Eşiidrəm...
Nicat əyri təbəssümünü nümayiş etdirib gözlərini tülkü tək qıydı.
-Deyəsən ağlın başına gəlib. Fidan...
Orxan Anarın fikirli hallarına əsəbləşsə də özünü o yerı qoymaq fikrində deyildi.Sevil gah Anara, gah Orxana baxıb udquna-udquna qalmışdı.
Anarın beyninəd İlqarın sözləri fırlanırdı.Əlindəki qələmi bərk slxlb başını astaca silkələsə də faydasız qalmışdı.
"Mən sevirəm?!..Yox, Anar, sən sevmirsən, sevə bilməzsən....”
Qapının açılması ilə azacıq özünə qayıtsa da içəri girənin Fıxriyyə olduğunu görəndə özündən asılı olmayaraq əsəbiləşdi.Onun Orxana gülümsəməsinə səbbr edə bilməyərək ildırım sürətilə kabinetdən