vetenperverler özlerini teriflemekden doymurdular.Qelbinde heqiqi veten alovu olanlar heç kesin yalvarış-göz yaşlarına baxmadan ellerine silah alaraq ermeni faşistlerine qarşı savaşırdılar...
MART, 2007-Cİ İL BAKI...
Fexriyye divanda eyleşerek gözlerini televizorun ekranından ayırmayan atasına baxdı.
-Ata...
-Eşidirem-soyuq sesle dillendi.
-Ata, danışmayacaqsan menimle?!...
-Kiminle danışmalıyam?! Seninle?! Sen ümumiyyetle menim qızımsan?!...
-Ata, xahiç edirem...
-O oğlanla aranda ne baş verib?!...
Malik nıhayet gözlerini ekranda çekib keskin baxışla qızına baxdı.Fexriyye bir anlıq özünü itirib ne deyeceyini bilmedi.
-Ata, heç..heç ne..
-Mene yalan danışma!!!-qışqırıb ayağa qalxdı.
-Ata, men...
-Sen ne?!...
Fexriyye ayağa qalxıb atası ile üzbeüz dayandı.
-Ata, men heç ne elememişem...
Fexriyye sözlerini tamamlamamış atasının ona qaldırdığı elden dehşete geldi.Malik qızını virmaq istese de, bacarmadı.Havada aselı qalmış elini hirsle yumruqladı.Qızının qollarında yapışıb silkelemeye başladı.
-Eger bir de o cür söz-sphbet gelib qulağıma çatsa..!
Yene bacarmadı.Her defe qızına baxanda rehmetlik arvadını görürdü.Ona heç cür qiya bilmemişdise, qızına nece qıysın axı?!..
Fexriyye çaresiz baxışlarını atasında ayırmırdı ki, birden özünü divana atılmış gördü.Malik qapını çırpıb evden çıxmışdı...
Fexriyye eli ile ağzını qapadıb ağlamağa başladı.Bacısının yanına gelib onun çiyinlerini qucaqladığını görüb ona berk sarıldı.
-Ağlama, ifrite bacım...
-Aysu, men neyledim?!..Ney-le-diimm?!...
Anar pillekanlarda yene Elxanla qarşılaşanda soyuq baxış atıb keçmek isteyirdi ki, Elxan tekrar onun qolundan tutub kabinetine doğru”sürüdü”.
-Men seninçün neyem, he?!...
Elxan aqressiv danışığa fikir vermeden onun içeri iteleyib qapını örtdü.
-He, Anar, indi danış görüm!...
-Esl sen danış!...Qızdan aldığın cavabı bilmek isteyirem...
Elxan onun tebessümlü hazırcavablığına esebleşib yumruğunu endirmek istees de, Anar terefinden tutularaq "esir” alındı. Anar onun
cox maraqli hekayedi xaiw davamini yazasiz
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç
