it !...
Gülsəhər sözlərini nifrətlə bitirib Fəxriyyəyə baxdı.Qız sanki çaşqın vəziyyətə düşüb qalmışdı.Əlini alnına vurub
-Off, axmaq başım, axmaaqq! –deyərək gülümsədi.-Fəxriş, sən Allah, narahat olma...
-Necə yəni, narahat olmayım?!...Ay qız, o adam psixdir, hətta ondan da betərdir,-həyəcanla dedi.
-Fəxriş, bilirəm, amma..-üzü düşdü.
Anar divanda yatıb yuxuya getmişdi.Kimində pıqqıltısına gözlərini yavaş-yavaş açmağa başladı.
-Samir, ölümün əlimdə olacaq.Nə var burda "smeşnoy”?!...
Samir divanın başında dayanıb onu başdan-ayağa süzdükdən sonra ucadan qəhqəhə çəkməyə başladı.
-Off, bir uşaq əlində qalmışam!-deyib qalxdı.
-Pardon,pardon, Anarçik, türklər demişkən "benim suçum yok”...
Anar Samirə əyriəyri baxdıqda Samir azacıq qorxuya düşüb özünü yığışdırdı.
-Anar, əslində...-güclə deyib ona baxdı.-Köməyinə ehtiyacım var...
-Əgər oxumaqla bağlıdırsa, mən yoxam, Samir, qətiliklə deyib öz otağına doğrulandı...
Günorta...
Anar pilləkanlardan enəndə qarşısına tanımadığı qız çıxdı.Təəccüblənsə də büruzə vermədi.
-Salam, Anar bəy, mən Lavin-Fəxriyyənin rəfiqəsi,-deyib təbəssümlə əlini uzatdı.
"Fəxriyyənin rəfiqəsi?!...Hələ üstəlik xarici?!”...
P.S.Puşkinin şeiri rus dilində yazılmalı idi əslində, sadəcə çoxları bu dili bilmir deyə tərcüməsini