t fəaliyyətə başladı.
-Anar, nəyin var axı?!....
-Heç nə, gözəlim, heç nə...
Fəxriyyə onun səsindəki titrəyişi hiss edərək əlini onun saçlarına apardı.
-Sən...Kimsən axı?!...
Anar təkrar ala gözlərə sehrləndi.Nəfəsini içəri çəkib əlində tutduğu qovluq sürüşüb yerə düşdü.Digər əlini qaldırıb onun yanağını sığallamağa başladı.
-Mən..heç kiməm...Kim olduğumu bilmirəm, hardan gəldiyimi bilmirəm...
-Nə?!Axı...
Anar onun sözlərini bitiməsinə imkan verməyib dodaqlarına yumuldu.Anidən dodaqlarına gələn istilik qızı təkrar titrətdi.Anar onun belini qicaqlayıb sığallamağa başlayanda Fəxriyyə ixtiyarsız halda əlinni Anarın saçlarına apardı.
Anar incəliklə öpürdü ki, birdən qapalı gözlərinin önündə təkrar eyni mənzərə-qaranlıqdan çıxan ildırım səsindən diksinib Fəxriyyəni özündən azacıq itələdi.Gözlərini yumub-açaraq dərindən nəfəs almağa başladı.Fəxriyyə onun öpüşlərinin təsirindən çıxmamış Anarın halına çaşqın baxışlarla baxa-baxa qaldı.Elə bu zaman liftin qpaıları açıldı.
Anar Fəxriyyəyə baxmaqdan imtina edərək yerdəki qovluğu qaldıraraq liftdən çıxdı.Onun "sirli” gedişini izləyən Fəxriyyə narahat olmağa başladı.
"Nə oldu axı?!... Off, Fəxriyyə, sən nə edirsən axı?! Niyə imkan verirsən ona?!... ”
Anar bankın binasında çıxıb əllərini belinə qoyub başını silkələdi.
"Axı nə olub mənə son zamanlar belə?!...Unutmağa çalışdığım hadisələri niyə qırıq-qırıq xatırlayıram?!...”
Elxan məmnunluqla qapını döyüb içəri girdi.Sənəm öz buz halı ilə başını qaldırmadan ona ünvanladı:
-Keç əyləş, Elxan!
Elxan qadının dediklərini şərtsiz yerinə yetirdi.
-Buyurun, Sənəm xanım...
Sənəm ağzını açmağa imkan tapmamış qapının ağzında səs-küy eşidildi.
-Cəhənnəm olsun!
Elxan ayağa qalxırdı ki, qapı açıldı.Arslan hirslə içəri girib bir Elxana, bir də anasına bxıb qapıçı zərblə çırpdı.
-Bu nə hörmətsizlikdir?!
-Sənin hələ hörmətdən danışmağa dilin də var?!...Dağıl, ay dünya, dağıl!...
Elxan Arrslanın qarşısını kəsmək istəyirdi ki, özü kənara itələndi.
-Sən, yox-yox, siz