İslam dini talağa (boşanmaya) icazə verir, bununla yanaşı, talaq üçün bir neçə çətinləşdirici şərt irəli sürür.

Bu şərtlər tərəflərin tələsik qərar verməsini əngəlləyir, onların dərindən düşünüb-daşınmalarına imkan yaradır, talağı asan və rahat bir addım saymağa mane olur. Bu məqalədə talağın fərdi və ictimai ziyanları araşdırılacaq. Niyə İslam talaq məsələsində bu cür mövqe nümayiş etdirir? Talağın mənəvi-psixoloji, sosial-iqtisadi fəsadları həqiqətən güclüdürmü?

Talaq (boşanma) cəmiyyətin və dövlətin kiçik modeli olan bir qurumun (ailənin) süqutu, isti ailə ocağının sönməsi deməkdir. Talaq iki nəfər arasında bir zamanlar mövcud olmuş sevgi qığılcımlarının məhv olması deməkdir. Boşanmış insanlar hər nə qədər özlərini peşman olmuş kimi göstərməsələr də, başlarını dik tutmağa çalışsalar da, bu ağır hadisənin pixoloji zərbəsini öz ruhiyyələrində uzun müddət gəzdirirlər. Evlilik həyatının xatirələri hər zaman onları təqib edir və yeni həyata uyğunlaşmalarına mane olur.

Mənəvi-pixoloji məqamlardan əlavə, talağın ciddi sosial fəsadları da vardır. Boşanmış şəxslərin ailələri, yaxınları əksər hallarda bir-biri ilə əbədi düşmənə çevrilirlər. Bəzən hətta bu zəmində qan da tökülür. Talaq boşanmış kişini maddi mənada da təqib edir. Boşanma zamanı əmlak və ev bölgüsü, aliment kimi hallar kişinin ikinci evliliyinə maneçilik yaradır və söz-söhbətlərə səbəb olur.

Boşanmadan ən çox əziyyət çəkənlər isə əlbəttə ki, uşaqlardır. Valideynlərin birini itirən, daha sonra ögey ana və ya ögey ata qayğısına möhtac qalan uşaq bəzən bütün ömrü boyu bu psixoloji sarsıntını özü ilə daşıyır. Bir çox hallarda ailə rahatlığını itirən, kasıblıq, nəzarətsizlik şəraitində boya-başa çatan, bəzən isə hətta uşaq evinə atılan bu “qurban”lar cəmiyyətdən narazılıq, nifrət duyğusu ilə böyüyürlər. Normal ailə tərbiyəsi, valideyn qayğısı görmədikləri üçün, eləcə də öz bədbəxtliklərinin kökünü ətrafda axtardıqları üçün onlarda başqalarına qarşı paxıllıq və ziyankarlıq hissləri qabarıq şəkildə