İslami terminlər arasında təvəlla və təbərraya da rast gəlirik. Ərəb dilindən tərcümədə təvəlla – dostluq, təbərra isə üz çevirmək, rədd etmək mənasını verir. Təvəlla və təbərra nümunəvi müsəlman əxlaqının ən vacib elementlərindəndir. Cəfəri məzhəbində təvəlla və təbərra füruüd-dindən sayılır.

Təvəllanın mənası budur ki, müsəlman hər zaman Allahın sevdiyi insanları sevməli, Allahın mömin bəndələri ilə, haqqın tərəfdarları ilə dostluq və həmrəylik halında olmalıdır. Təbərra isə bu deməkdir ki, müsəlman həmişə Allahın düşmənləri ilə düşmənçilik etməli, Allahın sevmədiyi insanlardan üz çevirib uzaqlaşmalıdır. Qurani-kərimdə buyurulur: «Ey iman gətirənlər! Nə mənim düşmənimi, nə də özünüzün düşməninizi dost tutun!.. Allah din yolunda sizinlə vuruşmayan və sizi yurdunuzdan çıxartmayan kimsələrə yaxşılıq etməyi və onlarla ədalətlə rəftar etməyi sizə qadağan etməz. Allah ədalətli olanları sevər. Allah sizə ancaq sizinlə din yolunda vuruşan, sizi yurdunuzdan çıxardan və çıxartmağa kömək edən kimsələrlə dostluq etmənizi qadağan edər. Onlarla dostluq edənlər əsl zalımlardır!» (Mümtəhinə, 1, 8-9).

Rəvayət edirlər ki, bir gün Həzrət Mühəmməd Peyğəmbər (s) səhabələrdən soruşdu: «İman zəncirinin hansı halqası daha möhkəmdir (yəni imanı möhkəmlədən əməl hansıdır)?». Səhabələrin bəzisi «namaz», bəzisi «zəkat», bir qismi «oruc», başqa bir qismi «həcc», bir neçəsi isə «cihad» deyə cavab verdi. Peyğəmbər buyurdu: «Dediklərinizin hamısı fəzilətli əməllərdir. Amma iman zəncirinin ən möhkəm halqası – Allah naminə sevmək və Allah naminə düşmənçilik etməkdir, Allahın dostları ilə dost olmaq və Allahın düşmənlərindən kənar durmaqdır».

Buna oxşar bir kəlam da İmam Cəfər Sadiqə (ə) mənsubdur: «İman zəncirinin ən möhkəm halqası Allah naminə sevmək, Allah naminə düşmənçilik etmək, Allaha xatir vermək və Allaha xatir əsirgəməkdir».

Təvəlla və təbərra yalnız insanın müasirləri olan yaxşı və pis adamlara münasibətlə məhdudlaşmır. Yüz illərlə əvvəl yaşamış şəxslərin ruhuna, xatirəsinə