və əməllərinə münasibət göstərmək də təvəlla və təbərra sayılır. Allah dostları həyatda olmasalar da, ruhları ehtiramla yad edilməli, əməlləri təqdir olunmalı, sözləri mötəbər sayılmalıdır. Əksinə, din və əqidə düşmənlərinin həm ruhu, həm ideologiyası, həm də söz və əməlləri rədd edilməli, onların çirkin siması tanıtdırılmalıdır.

Təvəlla və təbərranı imkan dairəsində əməllə, bu mümkün olmadıqda dillə icra etmək lazımdır. Əgər şərait bunlara imkan verməsə, heç olmazsa, insan ürəyində yaxşı və pis adamlara öz münasibətini bildirməlidir. Təvəlla və təbərra müsəlmanı laqeyd və məsuliyyətsiz həyat tərzi sürməyə qoymur, onu öz mövqeyini ortaya qoymağa, öz iradəsini nümayiş etdirməyə sövq