Mirzayi-Şirazi öz mövqeyini izah edir. Şeyx Ənsari deyir: “Əgər sənin sözünə belə bir etiraz etsəm nə cavab verərsən?” Sonra o, Mirzənin mövqeyini şübhə altına qoyan bir irad irəli sürür. Mirzə həmin iradla razılaşır və əvvəlki fikrinin yanlış olduğunu etiraf edir. Şeyx Ənsari davam edir: “Amma bayaq söylədiyim iradın özünə də belə bir irad etmək olar. Bu zaman sənin birinci fikrinin daha düzgün olduğunu deyə bilərik”. Mirzə onun qeydini dinləyir və razılaşır. Sonra Şeyx Ənsari yenə fərqli bir fikir irəli sürür və bayaq dediyinin əksini sübut edir. Mirzənin razılaşmaqdan başqa çarəsi qalmır. Bu qayda ilə Şeyx Ənsari həmin fiqhi məsələ barədə Mirzayi-Şirazinin ilk mövqeyini ardıcıl olaraq yeddi dəfə dəstəkləyir, sonra rədd edir, hər dəfə də Mirzə onun sübutlarını qənaətbəxş sayaraq təsdiq edir.

Söhbətin sonunda Şeyx Ənsari Mirzayi-Şiraziyə deyir: “Sənin iştirak etdiyin dərslər bütün tələbələr üçün deyilən ümumi dərslər idi. Tələbələrin hamısının səviyyəsi eyni olmadığı üçün mən çox dərinliyə girə bilmirəm. İndiki müzakirə isə xüsusi tələbələrə layiq söhbətdir”. Mirzayi-Şirazi başa düşür ki, Şeyx Ənsari onun üçün kəşf edilməmiş bir xəzinədir. Həvəslə onun dərslərinə qatılmağa razılıq verir. Bunda sonrakı 15 il ərzində (Şeyx Ənsarinin vəfatına kimi) Mirzayi-Şirazi ustadının sevimli və bacarıqlı tələbəsinə çevrilir. Hətta deyilənlərə görə, Şeyx Ənsari söyləyirmiş ki, mən dərslərimi üç nəfər tələbəm üçün deyirəm, onlardan biri də