“mənim minbərim” deyərkən, yalnız özünün söykənib xütbə söylədiyi və Mədinə məscidində yerləşən minbəri nəzərdə tutmayıb. Burada minbər – ümumilikdə müsəlman cəmiyyətinə rəhbərlik edən şəxsin, yəni xəlifənin dini və siyasi liderliyini təsdiq edən simvol mənasını verir. Minbərə qalxmaq, yəni ümmətə rəhbərlik etmək, onların qarşısında lider olaraq xütbə söyləmək deməkdir.

Peyğəmbərin Müaviyəyə münasibətini xarakterizə edən daha bir hədis Səhihü Müslimdə (hədis 6628) qeyd edilib: Abdullah ibn Abbas bir gün uşaqlarla oynadığı zaman (o, hicrətdən bir neçə il əvvəl dünyaya gəlmişdi və bu hadisə baş verən zaman uşaq idi) Allahın Rəsulu ona buyurur: “Get, Müaviyəni yanıma çağır”. Abdullah gedir, Müaviyənin yemək yediyini görür. Müaviyə ona deyir ki, yeməyi qurtarandan sonra gələcək. Abdullah cavabı Peyğəmbərə çatdırır, həzrət onu bir daha Müaviyəni çağırmağa yollayır. Abdullah yenə eyni cavab ilə qayıdanda Peyğəmbər buyurur: “Allah onun qarnını doyuzdurmasın!”

Məşhur təfsir və tarix alimi İbn Kəsir bu hadisəni qeyd etdikdən sonra yazır ki, Peyğəmbərin nifrini həqiqətən həyata keçmişdi. Müaviyə Şamda hakimiyyət sürdüyü zaman gündə yeddi dəfə yemək yeyirdi. Onun üçün çoxlu ət və soğanla dolu qab gətirirdilər, o da bunları yeyirdi. Gündə yeddi cür ətli xörək, çoxlu halva və meyvə yeyir, sonra belə söyləyirdi: “Vallahi, doymadım. Bu qədər nemət ola-ola qarnımı doyurmağa aciz qalmışam” (əl-Bidayətü vən-nihayə, XI,