biri indiki yerində, digəri isə onunla üzbəüz, qərb divarında yerləşirmiş. Abdullah ibn Zübeyr həmin qapını da bərpa etdirdi. Kəbənin divarları ətraf dağlardan yonulub gətirilmiş qara daşlarla tikildi.

Abdullah ibn Zübeyrin qətlindən sonra Əməvi xəlifəsi Əbdülməlik ibn Mərvan onun Kəbəyə etdiyi əlavələrin hamısını ləğv etdi və Kəbəni sökdürüb əvvəlki formasına qaytardı.

Sonrakı zamanlarda Məscidül-həramın ərazisi xeyli genişləndirilsə də, Kəbəyə əl vurulmadı. 1629-30-cu illərdə baş vermiş sel Kəbəyə ciddi ziyan vurdu, Osmanlı sultanı IV Murad müqəddəs binanı əvvəlki vəziyyətinə qaytardı. O zamandan bəri Kəbənin binasına heç bir dəyişiklik edilməyib.

Kəbənin hündürlüyü 14,85 m., qapı yerləşən divarın eni 11,58 m., Hicri-İsmail tərəfdəki divarın eni isə 10,22 m.-dir. Kəbə ərinmiş qurğuşundan olan möhkəm bünövrənin üzərində durur. Kəbənin döşəməsi yer səthindən iki metr hündürlükdədir. İçəriyə girmək üçün şərq divarında insan boyu hündürlükdə yerləşən qapıdan keçmək lazımdır. Kəbənin qapısı indiyə kimi dəfələrlə dəyişdirilmişdir. Bahalı taxtadan hazırlanmış, qızıl suyuna çəkilmiş hazırki ikitaylı qapı 1979-cu ildən Kəbəni bəzəyir.

Kəbə evinin dörd küncünə rükn deyirlər. Hər rüknün öz adı vardır. “Qara daş” bərkidilmiş künc rüknül-əsvəd, qalan künclər isə saat əqrəbi istiqamətində sayılmaqla Yəmən rüknü, Şam rüknü və İraq rüknü adlanır. Rüknlərin adı onların istiqamətləndiyi ölkələrə uyğun seçilib. Rəvayətlərdə Yəmən rüknünün daha fəzilətli olduğu və bu rüknün yanında edilən duaların daha tez qəbul olunduğu