Gerçek ve ya revayet olmağı vacib deyil. Deyilene göre, II
Pyotrun bacısı qızı Anna İvanovna 10 yaşında olarken
ondan gecelemeye yer isteyen qarı terefinden lenetlenib.
Qarı ona: “Bu gece meni soyuq qışda tek qoydun. Ömrünün
sonunadek tek qalasan” deyir. İş ele getirir ki, Anna
İvanovna sırf tesadüf neticesinde hakimiyyete gelir. II
Pyotr öldükden sonra saraydakıların tehsilsiz qızı
hakimiyyete getirmekde meqsedleri onun
tecrübesizliyinden istifade etmek idi.
17 yaşında dayısının tövsiyyesi ile qrafa ere geden
qızcığazın eri ölür. 17 yaşında dul qalan Anna
hakimiyyete gelenedek dayısının tapşırığı ile er evinde
qalır. Bu müddetde o, kişileri elcek kimi deyişir. Çar
sülalesinin töremesi olan bu qızcığaz qısa müddetde
heyatının acısını bedeninden çıxarması ile ad qazanır.
Anası ona mektub yazır ki, dayın Pyotr ere getmeyini
isteyir, sene layiqli namized tapıb. İmkan varsa,
“fealiyyetine” qısa müddetlik ara ver. Anna mehel
qoymur. İş ele getirir ki, dayısının qefil ölümü onun
hakimiyyete gelmesi ile neticelenir.
47 illik ömründe Annanın pulu, kişileri, hakimiyyeti,
saysız-hesabsız qulluqçuları, her şeyi olur. Lakin bütün
bunlar onun yegane arzusu olan sade qadın xoşbextliyini
evezleye bilmir. Annanın içinde qalan aile arzusu kine,
nifrete, aile deyerlerine qarşı üsyana çevrilir. Hakimiyyet
ise ona bu nifretini real işe çevirmekde kömek edir. Anna
onu eylendiren telxeklerin arasına saraydakı nümunevi
er-arvadları qatır. Sağlam kişi ve qadınları liliput
telxeklerle evlendirib buzdan otaqlarda gecelemeye mecbur
edir. Toy karvanının qarşısına donuz, keçi sürüsü
qoşdurur. Anna İvanovnanın bedbextliyi günahsız
insanların başında çatlayır. Onun eylendiyi ailelerin
çoxunun sonu ya intihar, ya da asılmaqla bitir.
Hakimiyyetdeki ixtiyarı öz-özlüyünden başqalarının eline
keçir.
Bir neçe gün evvel rengli efirimizde beş uşaq anası
qadının rengsaz kişiye qoşulub qaçdığı xeberi yayıldı.
Bütün ölke yığılıb qadını lenetledi. En günahsızları,

[1] 2 3 >>