Ştefan Çveyq
NAMƏLUM QADININ
MƏKTUBU
Məşhur belletrist R. dağa
istirahətə getdiyi üç
günlük səyahətdən səhər
tezdən Vyanaya qayıdıb
və vağzalda qəzet alıb,
tarixə baxanda, birdən
yadına düşdü ki, bu gün
onun doğum günüdür.
Qırx birinci, – o tez
hesabladı və bu fakt onu
nə sevindirdi, nə də
məyus etdi. Qəzetin şax
vərəqlərinə cəld göz
gəzdirdi, taksi saxladı və
öz evinə yollandı.
Qulluqçu ona, o burada
olmayanda ona baş
çəkən iki nəfər ziyarətçi
və bir neçə telefon zəngi
haqqında məlumat verdi
və padnosda toplanan
məktubları gətirdi.
Yazıçı tənbəlcəsinə
redaksiyadan gələn
məktublara baxdı, bir
neçə zərfi açıb,
göndərənlərin
soyadlarına baxdı; yad
xətlə yazılan və ona
olduqca böyük görsənən
məktubu kənara qoydu.
Qulluqçu çay gətirdi. O
kreslosunda rahat əyləşib
bir daha qəzetə göz
gəzdirdi, göndərilən
kataloqlara baxdı, sonra
bir siqaret yandırdı və
kənara qoyduğu
məktubu əlinə aldı.
Orada otuza yaxın səhifə
vardı və yad qadın xətti
ilə, tələsik və qeyri –
səlist yazılmışdı.
Məktubdan çox əl
yazısına oxşayırdı. R.
qeyri – ixtiyari olaraq bir
daha zərfi yoxladı, orda
başqa bir qeyd yoxdur ki
deyə.
Ancaq zərf boş idi və
onun üstündə, məktubun
özündə də olduğu kimi,
göndərənin nə adı nə də
ünvanı yox idi.
Qəribədir, o düşündü və
yenidən məktubu əlinə
aldı.
“Məni heç vaxt
tanımayan sənə”, – o
təəccüblə ya müraciət ya
da başlığı oxudu… Bu
kimə aid edilirdi? Ona,
yoxsa uydurulmuş
qəhrəmana?
Onda istər – istəməz
maraq yarandı. Və o
oxumağa başladı.
Mənim körpəm dünən
öldü – üç gün və üç gecə
mən balaca, cansız bədən
üçün ölümlə vuruşdum;
onun yazıq isti bədənciyi
qızdırmanın içində
yandığı qırx saat ərzində
mən onun çarpayısından
ayrılmadım.
Mən onun tərləyən alnına
buz qoyurdum, səhər
axşam kiçik narahat
əllərini əlimin içində
saxlayırdım.
Üçüncü gün, axşama
yaxın güclərim məni tərk
elədi. Mənim gözlərim
biixtiyar bağlandı.
Üç, ya da dörd saat mən
sərt stulda oturulu
şəkildə yatdım