n – əsla təxirə salmaz və Allah nə etdiklərinizdən xəbərdardır. Haqqe
(33) «Çünki o, böyük olan Allaha (dünyada) inanmırdı». (34) «Və heç vaxt (özünü və başqalarını) fəqirə və ehtiyacı olana yemək verməyə rəğbətləndirmirdi».
Mearic
(23) O kəslər ki, namazlarında davamlı və möhkəmdirlər. (24) O kəslər ki, onların mallarında məlum (müəyyən) bir haqq vardır (vacib və müstəhəb zəkatlar və Allah yolunda olan digər xərclər kimi). (25) Dilənən və (dünya malından) məhrum olan kimsələr üçün. (26) O kəslər ki, (əqidə və əməldə) cəza gününü təsdiq edərlər. (27) O kəslər ki, öz Rəbbinin əzabından qorxarlar.
Fecr
(16) Amma nə zaman onu imtahan edib ruzisini azaltsa, «Rəbbim məni alçaltdı»-deyər. (17) Belə deyildir. (Güman edirsiniz ki, nemətin çoxluğu əməldə azadlıq verməkdir, onun azlığı alçaldılmaq. Həm gümanınız yalnışdır. Həm də). Əslində siz yetimə ehtiram göstərmirsiniz. (18) Bir – birinizi yoxsulları yedirtməyə rəğbətləndirmirsiniz. (19) Və öz mirasınızı başqalarının mirası ilə birgə yeyirsiniz. (Hər bir mirası dünyadan gedən şəxs (həmin malı) halal və haram(ına varmadan) toplamış olsa belə mənimsəyirsiniz). (20) Və (dünya) malı(nı) lap çox sevirsiniz. (21) Belə deyildir (sizin güman etdiyiniz kimi deyil). Bu yer(in yüksəklikləri) ardıcıl bir–birinə çırpılıb parça–parça olacağı (və yer saf və dümdüz şəklə düşəcəyi) zaman (22) Rəbbinin (təkid etdiyi əmri və cəlalının, mütləq hakimiyyətinin təcəllisi) yetişəcəyi və mələklər (Məhşər səhnəsinə enib) səf-səf gələcəyi (23) Və Cəhənnəmin (yaxına) gətiriləcəyi gün-məhz o gün insan (tovhid həqiqətlərini, yaradılış və şəriət məqsədlərini) xatırlayar, amma bu xatırlamaqdan ona nə (fayda)?! (24) O: «Kaş ki, mən öz (əbədi) həyatım üçün əvvəlcədən (yaxşı əməllər) göndərmiş olaydım!»-deyər.

Maun
Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə. (1) (Ya Peyğəmbər!) Allahın dinini və cəza gününü yalan hesab edəni gördünmü? (2) Bəli, o, həmin o kəsdir ki, yetimi hiddətlə qovar. (3) Və (heç kimi) yoxsulları