” sözünu
olduğu kimi, yəni "yer” kimi tərcümə etsək, məna bir az
keyfiyyətsiz alınacaq. Bu cürə: "(Firon) dedi: "Sən öz
sehrinlə bizi öz yerimizdən qovub çıxartmağamı
gəlmisən, ey Musa?" Birinci və ikinci tərcümə
arasındakı məna fərqinə diqqət edin! Bizim dildə bu
sözü fərqli şəkillərdə tərcümə edə bilmədiyimizə görə,
məcburuq ki, həmin sözü dilimizdə olan başqa bir sözlə
əvəz edək ki, ərəb dilindəki əsl mənanı özündə cəm
etsin. 4. Möhürü əsas olaraq qəbul edənlərdən
soruşanda ki, `niyə möhürü yalnız alın nahiyəvizə
qoyursuz` cavab verirlər ki: `Əsas alındır. Əsasən alın
torpağa dəyməlidir`. Bu isə həmin hədisə əsasən səhv
fikirdir. Çünki Allah Rasulu (s) səcdənin kamil olması
üçün təkcə alını deyil, yeddi əzanı sayıb. Və burada
xüsusi olaraq qeyd edib ki, "Mənə əmr olundu”. Əgər bu
əmrdirsə və Allah Rəsulu (s) yeddi əzadan birini istisna
etməyərək, birini digərindən üstün və əsas olaraq qeyd
etməyibsə, deməli hər bir əza əsasdır. Və səcdə
zamanı bunlardan biri yerə dəymirsə, həmin səcdə
doğru deyil. Səcdəsi doğru olmayanın isə namazı da
düzgün hesab edilmir. Çünki hər bir namaz qılan şəxs
namazda səcdə vəziyyətini düzgün yerinə yetirməsi
üçün bu yeddi orqanı mütləq yerə toxundurmalıdır. Əgər
bunlardan biri yerə dəymirsə, edilən hərəkər səcdə
hökmündə olmur. Qeyd etdiyimiz hədisdə, Allah Rəsulu
(s) yerin (əksini iddia edənlərin dili ilə desək, torpağın)
pak və səcdəgah olunduğunu dedi. Və daha sonrakı
hədisdə isə səcdə vəziyyətini 7 əza ilə əlaqələndirdi.
Əslində buradan belə bir nəticə çıxmalıdır, əgər
möhürün əsas olduğunu iddia edənlər hədisdəki "Ard”
sözünü "torpaq” kimi tərcümə edib bu cür də qəbul
edirlərsə, tərcümə edirlərsə, digər hədisə əsasən
məcburdular ki, tək alınlarına yox, yeddi əzanın
hamısına möhür və ya bu kimi əşya qoyulsun. Əgər
torpaq səcdəgahdırsa, səcdəgahada lazımdır ki, səcdə
vəziyyətində əmr olunan əzalar qoyulsun. Əzaların birini
əsas götürüb, digərlərindən üstün görmək olmaz.
Demək möhürün əsas