alacaq və qatara əyləşəcəyik.
- Qatara?!
- Qatarla bir saatlıq məsafədə yerləşən böyük şəhərə yollanacaq, çatan kimi nahar edəcək və bütün gecəni fasiləsiz rəqs edəcəyik. Sizə iki cüt ayaqqabı alarıq. O qədər rəqsə bir cüt davam gətirməz.
- Ah, mənim qoca sümüklərim... Mən yerimdən çətin tərpənərəm.
- Gəzmək nədir?! Siz qaçacaqsınız. Uçacaqsınız. Rəqs edəcək, sanki səma boyu süzəcəksiniz. Biz göydə axan ulduza tamaşa edəcək, günəşin qürubunu izləyəcəyik. Səhərə yaxın gölün sahilində dolaşacaq, günəş üfüqdə görünən kimi heç kimin ömrü boyu yemədiyi ləzzətli səhər yeməyi yeyəcəyik. Günortayadək narın qumun üzərində kef edəcək, axşamüstü böyük bir konfet qutusu alıb yenidən qatara əyləşəcək, bələdçi komposterinin uçuşan göy, yaşıl, narıncı konffettilərinin müşayiətiylə yeni evlənənlər kimi heç kəsə məhəl qoymadan xoşbəxtlik qanadlarında uça-uça küknar ətriylə dolu meşəyə girəcək və sizin evə yaxınlaşacayıq...
Sükut.
- Vəssalam, - qarı mızıldandı. - Amma hələ heç nə başlanmayıb.
Sonra soruşdu:
- Yaxşı bütün bunlar sənin nəyinə lazımdır? Məqsədin nədir?
Gənc xeyirxah təbəssümlə gülümsündü:
- Xanım qız, sizinlə yatmaq istəyirəm.
Qarının boğazı tıxandı. Qəhərləndi:
- Ömrümdə bircə dəfə də olsun heç kimlə yatmamışam.
- Belə de... Qarımış qızsınız!
- Bununla fəxr edirəm!
Gənc təəssüflə başını buladı:
- Nə deməli, doğru imiş. Siz sözün əsl mənasında, qarımış qızsınız.
Sonra dinşədi. Evdən səs gəlmədi.
Sakitcə, sanki kimsə illərlə açılmamış gizli su kranını burub açdı, ondan damcı-damcı su süzülməyə başladı. Qarı ağlayırdı.
- Niyə ağlayırsınız?
- Bilmirəm, - o hıçqırdı.
Bir azdan qarı susdu. Oğlan onun sakitləşmək üçün kresloda yelləndiyiini hiss etdi.
- Yazıq qarı, - deyə pıçıldadı.
- Mənə «qarı» demə!
- Yaxşı, - dedi. - Klarinda.
- Mənim adımı haradan öyrəndin? Onu heç kəs bilmir axı!
- Klarinda, niyə sən o vaxt bu evdə gizləndin? O zaman... Uzun illər bundan öncə...
- Bilmirəm. Yadımdan çıxıb... Nə bilim. Bəlkə də,