bağlar salmışıq. Övladlarımız da durmadan artır. Biz necə məhv ola bilərik? Bu, mümkün olası iş deyil!

Ad qəbiləsinin əkinləri yanıb məhv oldu, ağacları qurudu. Ailələrdə daha yeni uşaq doğulmadı. Xəstəlik, aclıq və susuzluq adamları əldən saldı. Ancaq onlar yenə imana gəlmədilər.

Axırda Allah Ad qəbiləsini dəhşətli küləklə cəzalandırdı. Əvvəlcə səmada nəhəng qara buludlar göründü. Hud peyğəmbər bəlanın yaxınlaşdığını xəbər verdi. O, bütpərəst camaata təklif etdi ki, Allaha iman gətirib cəzadan xilas olsunlar. Amma nadanlıq və inadkarlıq insanların gözünü bağlamışdı. Onlar elə bilirdilər ki, səmadakı qara buludlar yağışın əlamətidir. Həzrət Hud onları nə qədər inandırmağa çalışsa da, xeyri olmadı.

Nəhayət, Hud peyğəmbər azsaylı tərəfdarları ilə həmin yeri tərk etdi. Bundan sonra dəhşətli külək əsməyə başladı. Səhranın qumu sovrularaq şəhərə doldu. Hər tərəfi küləyin uğultusu və insanların fəryadı bürüdü. Külək elə qüvvətli idi ki, ağacları asanlıqla kökündən qoparır, evləri uçururdu. Külək insanları yerdən yüksəyə qaldırır, sonra yerə çırpırdı. Ad qəbiləsinin bir hissəsi qayalara dəyib öldü, bir hissəsi də evlərin xarabalıqları altında qalıb həlak oldu. Qum adamların nəfəs yolunu tutub onları boğurdu.

Qasırğa yeddi gün-yeddi gecə davam etdi. Bu yolla bütöv qəbilə məhv oldu. Vaxtilə dünyaya səs salmış Ad qəbiləsi tarix səhifəsindən silindi. Həzrət Hud və ona qoşulmuş möminlər isə Yəmənə köçüb, orada yaşamağa başladılar.

Ad qəbiləsinin məhv olmasının əsas səbəbi qudurğanlıq və inadkarlıq idi. Onlar özlərinə çox arxayın idilər. Elə bilirdilər ki, heç Allahın da onlara gücü çatmaz. Amma başa düşmürdülər ki, Allah onları yaratdığı kimi, istədiyi vaxt məhv etməyə də