deyir: "Yox, necə məgər?” Yolçu deyir: "Səni nə sevindirir?” Müqəvva deyir: "Mən bəzən başqalarını qorxutduğum və əziyyət etdiyim üçün sevinirəm. Ancaq sən zülm edə bilməzsən”. Yolçu səbəbini soruşur və müqəvva deyir: "Çünki mənim kəlləm kələşlə doludur, ancaq sənin kəllən beyinlə. Sən mənim kimi ola bilməzsən. Məgər o halda ki, kəllən kələşlə dolu olsun”.



4. Bəlkə it məndən də şərəflidir?

Nəql edilir ki, Tur vadisində Musaya (ə) nida olunur: "Ey Musa! Get və Mənim ən alçaq məxluğumu gətir!”. Musa (ə) gedir və bir it tapır. Özü il gətirir və yolda düşünür ki, bəlkə bu it məndən də şərəflidir? Ona görə də iti buraxır və Tur dağına geri dönür. Nida gəlir: "Ey Musa! İzzət və cəlalıma and olsun ki, əgər iti özünlə gətirsəydin, nübuvvət nurunu vücudundan çıxardardım”. Ona görə də insan daxili düşməninə qalib gəlmək və inkişaf etməsi üçün təkəbbürdən uzaq olmalı və başqalarını özündən üstün bilməlidir. Məbada təhsilimizə, sərvətimizə görə qürurlanıb, başqalarını özümüzdən alçaq hesab edək.



5. Axirət - qalıcı qızıl və dünya - fani gildir.

Nəql edilir ki, Nadir şah Əfşar Seyyid Haşimə deyir: "Mən təəccüb edirəm ki, bu qədər sərvəti, şöhrəti buraxıb necə ibadət və əziyyətə üz çevirmisən?”. Seyyid Haşim deyir: "Mən də təəccüb edirəm ki, sən necə axirətin qalıcı ləzzətlərindən əl çəkib fani dünya ləzzətlərinə üz çevirmisən? Həqiqətən əgər dünya fani qızıl olsa ki, deyil, qalıcı gildən yaxşı deyildirmi? Qalıcı gili fani qızıldan üstün bilirsən? Halbuki axirət qalıcı qızıl və dünya fani gildir”.



6. Ən çox özünü dəyişdir, başqalarını deyil.

Alimlərdən biri belə vəsiyyət edir ki, qəbir daşına bu sözləri yazsınlar: "Uşaq olan zaman dünyanı dəyişdirməyə çalışırdım. O zaman ki, böyüdüm, gördüm ki, dünya çox böyükdür. Yaxşı olar ki, ölkəmi dəyişəm. Orta yaş həddində şəhərimi dəyişməyi qərara aldım. Onu da böyük gördüm. Yaşlaşan zaman ailəmi dəyişməyi qərara aldım. İndi ki, ölüm ayağındayam, başa düşdüm ki, gərək ilk gündən özümü dəyişdirməyi