edilmirdi. Hadisədən 31 gün keçməsinə baxmayaraq
Vüsal əlini-qolunu sallayaraq yaşadığı məhləyə girirdi.
Arvadı Səma isə gündə mehriban qonşusu olan Nəzrinin
anası Mələklə qarşılaşır, hadisə haqda maraqlanır, onunla
bərabər üzülür, təəssüfləndiyini bildirirdi.
Nəhayət, hadisənin 32-ci günü Nəzrin bütün sirri çözdü. O,
hadisənin baş verdiyi evdə gördüyü xala haqda danışdı: ”O
evdə zavodda tort bişirən xala yaşayır”.
Körpənin bu cümləsi artıq hər şeyi nöqtələmişdi. Məhəllədə
Səma yeganə qadın idi ki, şirniyyat sexində işləyirdi. Məhəllə
uşaqlarının ad günündə o, ya evdə tort bişirir, ya da sexdən
hazır tort gətirirdi. Balaca Nəzrin bunu unuda bilməzdi...
Polislər Səmagilin qapısına dayananda o əvvəlcə özünü
təəccüblənmiş göstərməyə çalışdı: ”Nə? Məni nədə
günahlandırırsınız? Heç nədən xəbərim yoxdur. Sizin
böhtanlarınızı dinləməyəcəyəm”.
O, and-aman edirdi ki, heç nədən xəbəri yoxdur. Əri Vüsal
isə işdədir. Polislər Vüsalın işdən gəlməyini gözləmədilər.
Təmir etdiyi evə yollandılar.
Qonşuların yarısı Səmaya lənət yağdırır, yarısı isə qapı-
bacanı daşlayırdı. Hamıya məlum idi ki, hadisənin ilk
günündən Səma hər şeydən xəbərdar olub. Bu müddətdə nə
valideynlərin uşaqdan xəbər tutmasına, nə də hadisəyə mane
olmağa cəhd edib. Uzun müddət isə digər qonşular və
Nəzrinin valideynləri ilə heç bir şey olmamış kimi davranıb.
Hətta mütəmadi uşağın səhhəti haqda hal-əhval tutub.
Nəzrinin anası özündən getmişdi. Səmaya hücum çəkən
qonşuları polis güclə uzaqlaşdırırdı. Onu polis maşınına
qoyub apardılar...
Vüsal ilkin ifadəsindəcə hər şeyi etiraf etmişdi. Bircə detal
isə müəmmalı qalırdı. Vüsal utanmadan uşağın sağ
qalmağında yeganə səbəbkar özünü göstərirdi: “Peşmanam.
İlk dəqiqələrdə peşman oldum. Qıza işgəncə vermədim.
İnanın ki, o ağlamırdı. Səma xəbər tutan kimi uşağı
öldürməyi təklif etdi. Mən isə buna qarşı çıxdım. Ona dərman
verib evlərinə apara biləcək adamın yanına göndərdim.
Qadınlara nifrət edirəm. Uşaqlıqda sevdiyim qız