Hadiseden 31 gün keçmesine baxmayaraq
Vüsal elini-qolunu sallayaraq yaşadığı mehleye girirdi.
Arvadı Sema ise günde mehriban qonşusu olan Nezrinin
anası Melekle qarşılaşır, hadise haqda maraqlanır, onunla
beraber üzülür, teessüflendiyini bildirirdi.
Nehayet, hadisenin 32-ci günü Nezrin bütün sirri çözdü. O,
hadisenin baş verdiyi evde gördüyü xala haqda danışdı: ”O
evde zavodda tort bişiren xala yaşayır”.
Körpenin bu cümlesi artıq her şeyi nöqtelemişdi. Mehellede
Sema yegane qadın idi ki, şirniyyat sexinde işleyirdi. Mehelle
uşaqlarının ad gününde o, ya evde tort bişirir, ya da sexden
hazır tort getirirdi. Balaca Nezrin bunu unuda bilmezdi...
Polisler Semagilin qapısına dayananda o evvelce özünü
teeccüblenmiş göstermeye çalışdı: ”Ne? Meni nede
günahlandırırsınız? Heç neden xeberim yoxdur. Sizin
böhtanlarınızı dinlemeyeceyem”.
O, and-aman edirdi ki, heç neden xeberi yoxdur. Eri Vüsal
ise işdedir. Polisler Vüsalın işden gelmeyini gözlemediler.
Temir etdiyi eve yollandılar.
Qonşuların yarısı Semaya lenet yağdırır, yarısı ise qapı-
bacanı daşlayırdı. Hamıya melum idi ki, hadisenin ilk
gününden Sema her şeyden xeberdar olub. Bu müddetde ne
valideynlerin uşaqdan xeber tutmasına, ne de hadiseye mane
olmağa cehd edib. Uzun müddet ise diger qonşular ve
Nezrinin valideynleri ile heç bir şey olmamış kimi davranıb.
Hetta mütemadi uşağın sehheti haqda hal-ehval tutub.
Nezrinin anası özünden getmişdi. Semaya hücum çeken
qonşuları polis gücle uzaqlaşdırırdı. Onu polis maşınına
qoyub apardılar...
Vüsal ilkin ifadesindece her şeyi etiraf etmişdi. Birce detal
ise müemmalı qalırdı. Vüsal utanmadan uşağın sağ
qalmağında yegane sebebkar özünü gösterirdi: “Peşmanam.
İlk deqiqelerde peşman oldum. Qıza işgence vermedim.
İnanın ki, o ağlamırdı. Sema xeber tutan kimi uşağı
öldürmeyi teklif etdi. Men ise buna qarşı çıxdım. Ona derman
verib evlerine apara bilecek adamın yanına gönderdim.
Qadınlara nifret edirem. Uşaqlıqda sevdiyim qız mehlemizden
köçdü.

<< 1 2 3 [4] 5 >>