Ey oğul, pərvanətək can atma çox
dövran üçün,
Kim ona meylin salarsa, qul olar şeytan
üçün. Hamının qəlbində istək var,
məhəbbət, eşq var,
Amma hər kəs qurban etməz canını
canan üçün. Hər sevən, hər sızlayıb ah-vay edən
aşiq deyil,
Aşiq öz ömrün verər cananına, bir an
üçün. Bizdən əvvəl də gedənlər şad olub,
kam almadı,
Binəvalar tökdülər göz yaşların, ümman
üçün. Yer üzündə haqq-ədalət axtaranlar
gördülər,
Zülm edənlər baş kəsib,qanlar tökür
ad-san üçün. Qəlbi pak insanların, baxsan üzü bir
rəngdədir,
Amma üzlər var, deyərsən yaxşıdır
yorğan üçün. Sadiq ol, Rəbbindən özgə heç kimə bel
bağlama,
Mərd ölər, amma əl açmaz kimsəyə,
dərman üçün. Xaliqin ne’mətlərin saymaq belə
mümkün deyil,
Gör sənin Tanrın nələr xəlq eyləyib
insan üçün. Verdiyi ne’mətlərindən sən də az-çox
dadmısan,
Bəs nə ə’mal sən edibsən, ol gözəl
Rəhman üçün?! Elm, ədəb sahibləri elmi Xudadan
aldılar,
Gördülər mə’nalı mətləblər açıb
Qur’an üçün. Sən də get, arif olanlardan soruş, dünya
nədir,
Sonra öz var-dövlətindən sərf elə,
ehsan üçün. Düşmə şöhrət arxasınca, Xaliqindən
bərk yapış,
Boş burax dünya ipin, cəhd eylə çox
iman üçün. Bir səfər var qarşıda ,oğlum, gedənlər
gəlməyir,
MEHDININ də vaxtıdır, hazırlaşıb hicran
üçün.