Bir gün sobaya çörek almaq üçün geldiyimde ortalıqda çörek
görünmürdü. Köhne bir dostum olan
çörekçi,
"Bir az gözleyeceksen müellim" dedi.
"İki-üç deqiqeye qeder çıxardıram."
Qıraqdakı taburetlerin birinde oturub
gözlemeyerken, içeriye yaşlı bir adamın
girdiyini gördüm. Köhnelmiş penceyinin
sol yaxası altında bir medal parıldayır ve
gederken yüngülce topallayırdı. Salam
verdikden sonra, çörekçinin dezgahına
yaxınlaşaraq, "Çöreklerimi alım," dedi.
"Menim ekizler acmışdır."
Çörekçi, adamın uzatdığı torbanı alaraq
dezgahın altına eyildi ve bir gün evvele
aid olduğu çöreklerden dörd-beş dene
çıxardı.
Men o vaxt oturması üçün öz yerimi o
adama vermiş, dezgahın yanına yaxşıca
yaxınlaşdım. Çöreklerden bir neçe
denesinin şekli deyişmiş, qatılaşmış, daş
kimi olmuşdu
Pıçıltı şeklinde çörekçiden soruşdum. Niye
teze çöreyi gözlemesini söylemirsen? Bir
az sonra çıxacaq onsuzda.
"Köhne çörekleri özü isteyir." dedi
çörekçi. "Çox kasıb olduğundan, ona yarı
qiymetine verirem."
"Kim bu adam?" deye soruşdum.
"Oğluyla gelini bir yol qezasında vefat
edince, ekiz nevelerini yanına almışdı.
İllerdir onlara baxır, hem de çox az bir
maaşla."
Çörekçinin izah etdikleri qarşısında içimin
yandığını hiss edir ve kiçik de olsa bir
şeyler etmek isteyirdim.
"Aradakı ferqi men verim," dedim. "Heç
olmazsa bu gün teze çörek yesinler.
"Çörekçi, teklifimi qebul etdi ve bir az
sonra da, sobadan yeni çıxan teze
çörekleri adamın torbasına doldurarken
şekli xarab, köhne çörekleri de dezgahın
altına qoydu.
"Çox şanslısan Hacı emi," dedi. Uşaqlar
üçün sene bu gün tort kimi çörek
vereceyem. "
Yaşlı adam, bir övlad sevgisiyle
qucaqladığı torbanı sinesine basdırarken,
"Allah, senden razı olsun övladım" dedi.
"Bu gün onların ad günü olduğunu
haradan bilirdin?"