r fəlsəfəyə və sufiliyə (irfana) meyl edərlər. Kim o alimlərin zamanında yaşasa onlardan ehitiyyatlı olsun, dininizi (halal-haramınızı) və imanınızı (onlardan) qoruyun . (Şeyx Hurr Amili “Vəsailuş-şiə” c.1 s.370 hədis: 25 (13308), Müqəddəs Ərdəbili “Hədiqətuş-şiə”, Şeyx Nuri “Mustədrəkul-vəsail” c.2 s.322 və c.11 s.380, Şeyx Abbas Qumi “Səfinətul-bihar” c.2 s.57, Əllamə Xoyi “Nəhcul-bəlağənin şərhi” c.6 s.304, Seyyid Nematullah Cəzairi “Ənavrun-Nomaniyyə”, “İsna əşəriyyə” s.32
İmam Cəfər Sadiq (ə) buyurur: "Bir qövm güman (elə hesab) edir ki, mən onların İmamıyam. Allaha and olsun ki, mən onların İmamı deyiləm. Allah onlara lənət etsin. (Çünki) Onlar üçün bir şeyi nə qədər örtdümsə, onlar üstünü açdılar. Mən “bu belədir” - deyirəm, onlar isə deyəcəklər ki, İmam filan şeyi nəzərdə tuturdu ( və ya İmam başqa bir şey söyləmək istəyirdi, İmamın məqsədi başqadır, İmamın məqsədi filan şeydir – yəni mənim dediyimi istədiklər kimi yozurlar). Mən yalnız mənə itaət edənlərin İmamıyam. (Əllamə Məclisi Biharul-ənvar c. 2 s. 80 hədis 76) (Şeyx Əbu Əbdillah Muhəmməd ibn İbrahim ibn Cəfər əl-Katib Ğeybəti Numani bab 1 hədis 8)
Imam Əli (ə.s) İmam el-Hüccətlə (ə.s) bağlı belə buyurdu: "Şüphəsiz O geybə çekiləcəkdir, ta ki cahillər belə deyəcəklər: Vallah Ali-Muhəmmədə (ə.s) ehtiyacımız yoxdur." (Kemaluddin c. 1 s. 303)
Əbu Cəfər (əs) buyurdu: Allaha and olsun ki, nəzdimdə ən sevdiyim əshabım ən inanclı və ən fəqih olanı, hədislərimə ən gözəl şəkildə sarılandır, və əshabımın ən pisi və ən çox düşmənim olmuş olanı o kəsdir ki, bizə bir hədis nisbət etdiklərində və ya rəvayət etdiklərində, onu pisləyər və inkar edərək rədd edər, və hər kim hədislərə inanarsa, onu kafir sayar, halbuki, o bilməz bəlkə o hədis bizim tərəfimizdən deyilmişdir, və etdiyi inkar üzündən bizim vilayətimizdən çıxmış olacaq. (Əl-Kafi c. 2 s. 223, Müxtəsərul Bəsairul-Dərəcat s. 98, Vəsailul-Şiə (Əhlil-beyt) c. 27 s.87, Müstədəril Vəsail c. 1 s. 80)
İmam Sadiq (əs) buyurdu: Hədisləri inkar etməyin, əgər