Dord şam sessizce yanırdı... Otagda ele bir sakitlik hokm sururduki şamların aralarındakı pıcıltı aydın esidilirdi... Qapının arxasinda dayanan uşag sessizce dayanarag onların sohbetini dinleyirdi... Birinci şam: "men sulhem" ancag hec kim menim yanmagıma komek etmek istemir. Etrafıma işıq sacmaga calışsamda biliremki soneceyem dedi ve sessizce sondu :(((( İkinci şam: "men semimiyyetem" ancag deyesen mene hec kimin ehtiyacı yoxdur. Artıg yanmagımın da bir menası qalmadı dedi ve sonerek qaranlıglara qerq oldu... :(( Ucuncu şam: "men sevgiyem" ancag etrafımda işıq sacmagıma gucum qalmadı.. İnsanlar meni ozlerinden uzaglasdırmaga calışırlar.. İndi onlar oz yaxınlarınıda sevmirler deyerek bir goz qırpımında sonub getdi... Pıcıltıların kesildiyini goren uşag iceri girdi sonmuş şamlara baxarag honkur honkur aglamaga başladı... :'(:'( Dorduncu şam yumşag bir sesle uşaga teskinlik vererek: qorxma ne qederki men yanıram hec bir şam sone bilmez... Cunki men "umudem" dedi... Gozleri parıldayan uşag "umud" şamını goturerek o biri şamları yandırdı :((( ALLah heckesin umudini kesmesin geleceyden... Hemişe umud eliyek her şey gozel olacag... (( yeni İnşaLLah olar.......