Salam ana.necesen?Menyaxşı deyilem.Bura
uşaq evi deyirler.Burda çoxlu
uşaqlar,müellimeler var.Ancaq senin yanında
daha yaxşı idim.Bilirem sen özün meni bura
qoymusan ki,çoxlu dostlarım olsun.Ana,men
senin yanında daha xoşbext idim.Düzdü burda müellimeler menimle çox mehribandı.Onlar
senin kimi meni döymürler.Yadına gelir,men
bir defe senin telefonunu götürmüşdümki
atama zeng vurum,sen çox
esebleşmişdin,qaşıöı qızdırıb menim elime
basmışdın.Amma ne olsunki meni çox isteyirdin deye ele etmişdin.Günah mende idi ki senin
telefonuna el vururdum.Axı atam mene
öyretmişdiki başqalarının eşyalarına el vurmaq
olmaz.Bilirsen,men her gece yatanda elimin
üstündeki o qaşığın izlerini öpürem.Çünki seni
görmürem ki öpem.Elimi öpende ele bil seni öpürem.Bir gün atam evin ortasında uzanmışdı
üstüne ağ parça salmışdılar.Onda
nenem,bibim,hame ağlayırdı.Ancaqsen
ağlamırdın.Men nenemden soruşdum ki niye
atam yerde uzanıb,siz niye ağlayırsız, o demişdi
ki atan Allah babanın yanına getdi.Sen ağlamırdın deye men de ağlamırdım.Men hele
de başa düşmürem axı niye onlar ağlayırdı,niye
o günden sonra atamı görmedim,niye siz imkan
verirdiniz ki dayılar onu çiyinlerinde aparsınlar?
Ana,bilirsen,mene burda müellimler
saymağı,aylarınadını öyredib.Men bilirem artıq 6 yaşım var.Men artıq 421 gündü ki
burdayam.Bax yazmağı da
öyrenmişem.Sene12ci mektubumdu
yazıram.Biliremmektublarımı her gün oxuyub
öpürsen.Men de mektubu öpüb gönderirem
sene.Bilirem ki bütün mektublarıma cavab yazırsan,ancaq müellimeler paxıllıq edib
vermirler mene o mektubları.Ancaq ana sen
pis olma, ne olsun ki heç vermesinler,onsuz da
yaxınlarda görüşeceyik.Ana,bilirsen ne yadıma
düşür?Atam ölenden sonra evimize bir yeke
kişi gelmişdi.Yeke qarnı,bığları varıydı.Gelen kimi onu qucaqladın.Heç vaxt meni ele
qucaqlamamışdın.O senin atan idi he?Çünki men
de hemişe atam eve gelende tez qaçıb ele
boynunu qucaqlayardim.Sonra siz güle güle
evveller atam,sen,men-3ün yatdığımız otağa
girdiniz.Sen