Her gun bir-birinden daha ezabla bashlanirdi Semra ucun. Sanki, Gunesh yerine qem doghurdu her gun. Bu qeyri-mueyyenlik Semranin sonuna chixirdi. Bilmirdi derdini kime desin, onsuzda etrafinda onu anlayacaq bir kimse yox idi. Ailesi "el-alem" ne deyer dushuncesiyle yashayan insanlardi. Onlar ucun qizlarinin xoshbextliyinden de onemli, el-ailemin dushuncesi idi. Dile dushmek bu aile ucun olumden daha beteridi....
Artiq Ali bezi sheylerin ferqine varmisdi, en esasida o bilirdi ki, Semra ondan nelerise gizledir, ve gizletdiyi her nedirse chox onemlidir, o derecede onemlidir ki, bu sebebden Semra Aliden qachir, ondan uzaqlashir. Amma Alininde elinden bir shey gelmirdi, chunki, ne qeder danishmaga ceht gostersede Semra bir behaneile sobetden yayinirdi. Her gun novbeti yalanlar uydururdu, her yalanise yeni bir yalan dogururdu...
Anar Semranin arxasinca unversitete gelir, cox zaman dersden chixanda evedek onu otururdu. Qiz bundan memnun olmasada charesiz qebul edirdi.
Qelbinde Alinin sevgisiynen yashayarken Anarin uzune baxmaq ona ezab verirdi. Defelernen intihar etmek haqqinda dushunmusdu, amma her defe olumune nese mane olurdu. Ve onuda deqiq bilirdi ki, dinimizde ve butun dinlerde intihar en boyuk, ve baghishlanmaz gunahdir. Belkede bu sebebden chox zaman intihar fikrini ozunden uzaglashdirirdi...
Alini bir an bele fikrinden ata bilmirdi, geceler boyu dusunub aghlayirdi. Ali ona "Menim Semram" deye xitab edende Semra dilde "caan" desede, qelbinde min defe Semran olsun deyirdi, Semra seni ne qeder sevsede senin deyil, senin olmayacaq..
Bir neche defe Semra Aliye sobet esnasinda sual verdi, Ali sen nishanli olub nishani qayitmish qizla evlenersen, yeni onu chox sevsen qebul edersen?
Ali ise eyni cavabi verirdi: xeyr! Esla!
Bu cavab Semrani chox uzurdu, eslinde Alinide yaxshi anlayirdi. Bilirdi ki, o ozu bunu qebul etsede ailesi qebul etmez. Hem qebul etseler bele gelecekde bunu min defe qizin uzune chekecekdiler...
Yene dushunurdu Semra bu ayrilighi mutleq

[1] 2 >>