Halbuki mən alışdım. Narahat etmir məni, onu anladım. Şarapnel və mən, gül kimi geçiniyoruz, yan-yana amma qarışmadan bir-birimizə.

"Səni uzaqdan sevirəm ...." deyə keçirdi qadın içindən və başını çevirdi. Baxmadı belə ondan yana. Baxması lazım olmadı.
Nə gözəl uzaqdan sevmənin rahatlığı, yüngüllüyü, beklentisizliği. Hər kəsin habire bir-birinin həyatı haqqında danışdığı bu dünyada "biz" deyə bir şey olmayınca, haqqımızda danışacaq bir şey də tapa bilmirlər ya, nə gözəl. Azadlıq işdə!
Sən azadsan. Dilədiyin zaman aparsın ağlının əsdiyi istiqamətə. Tutsaksın bir o qədər. Mecbursun öz vəzifələrinə, vərdişlərinə, həyatına. Yapışmış qabığına. Hayalimdeki sən gerçək səndən daha azad əslində. Görsən, xəyalimdəki səni qısqanar.
Səni sevdiyimi söylememekteki ısrarım buna görə. Hər şey belə daha duru, daha gözəl. Söyləsəm cadu pozular. Zaman ağırlaşar, zaman hantallaşır. Təbiilik itir, danışıqlar yapaylaşır. Söyləsəm dünya durur, bir daha heç bir şey eyni olmaz. Sən dəyişir. Bir başqa hal gəlir üzərinə. Bir gözləmə, bir istək, bir iftixar, gizlidən gizliyə bir qürur siner baxışlarına. "Aşiqlər qürurlu olar" demiş şair. Sevdiklərini fəth bir qala kimi görməyə qalxarlar. Mənsə həyat boyu susmaya razıyam, o qürur gözlərində görməkdənsə.
"Belə adama
Yaxınlaşmaz heç bir gözəllik
Doğulduğu gündən bəri ürəyində bir dəlik,
Almaq üçün bütün sızıları içinə. "
Oğuz Atay tanısa, səni izah etmək üçün söyləyərdi bunları. Bütün sızıları içinə çəkən adamsan çünki. Bir də məni almanı istəmirəm o dəlik ürəyinə.

Uzaqdan sevmək daha gözəldir bəzən. Nə incidər, nə ağrıdar. Nə yaralar nə ağrıdar. Gözlərinlə görmədiyin amma səsini duyduğun, varlığıyla dinclik tapdığın bir dənizin yaxınlığında getmək kimidir belə sevmək ..... Uzaqdan sevmək ən gözəlidir