Bir gün Əli (ə.s) evdə öz səhabəsi ilə
oturmuşdu.
İmam Hüseyn (ə.s) onda balaca idi, uşaqlarla
oynayırmış. Gəlib deyir ata mənə su ver
susuzluqdan yanıram. Əli (ə.s)
səhabəsinə su gətirməsini deyir. Balaca Əbəlfəzl
də yanlarındaymış bunu eşidib tez qaçır anasının
yanına. Ana mənə tez su ver qardaşim Hüseyn
susuzdu. Anası su
verir tez gəlir qardaşina çatmağa az qalmış ayağı
sürüşür yixılır su dağılır. Bunu görən atası Əli
(ə.s) ağlamağa başlayır səhabəsi soruşur Ya Əli
nə oldu ki, ağladın? Deyir vaxt gələr Hüseynim
Kərbəlada susuz olar Abbas gedər su gətirsin
qardaşina, qoymazlar suqabın oxla vuralar su
tökülər. Abbasimin
qollarını bədəninən ayiralar su apara bilməz
Hüseynə, ona görə ağladım.