Muellif: .ΑηοηiмΚα ヅ | 21-10-2013, 19:38 | Baxis: 2568
Bir qızla oğlan bir-birini çox sevirdiler ve çoxdan
görüşürdüler. Onların bir görüşünde oğlan qıza
deyir:
-Biz ayrılmalıyıq...!
-Axı niye...? Biz ki, bir-birimizi sevirik...
-Çünki, men başqasıyla evlenirem... Qız birinci başa düşmek istemirdi, amma oğlan ona
başa salmağa çalışırdı;
Başa düşmürsen, menim valideynlerim heç vaxt
senle evlenmeye icaze vermeyecekler. Qız göz
yaşlarını saxlaya bilmirdi :'( ve ordan ağlayaraq
uzaqlaşmağa başladı... :'( Ancaq oğlan ona bu sözleri deye bildi - “Men
senden başqa heç kimi sevmeyecem! !! Tekce
seni !!! Yalnız seni !!!”
1 ilden sonra qız bir oğlanla tanış oldu... Oğlan qızı
çox sevirdi... Qız da ona öyreşmeye başlamışdı...
Belelikle bir neçe müddetden sonra oğlan öz ailesi ile qızı istemeye getdi... Ve qız da onu atan oğlanın
acığına ona “He” dedi... Onlar evlendiler... Bir gün
yoldaşı qıza dedi: 1 il qabaq seni atan oğlan
yadındamı ?!
-He yadımda... Nolubki...? Sen onu hardan
tanıyırsan ?! - O menim doğma qardaşım idi. O heç kimle
evlenmirdi, sadece ölümcül xeste idi ve ölümden bir
gün qabaq menden xahiş etdi ki, seninle evlenim...
Nece ki, sene söz vermişdi
“SENİ EVİMİN GELİNİ EDECEM” ♥