oş bahar axşamı, xoş bahar çağı.
Söyləyin ay dostlar , kim qəbul edər..???
Bu saf ülviyyətə toxunsa yağı.

Bir neçə ay keçdi bu əhvalatdan,
Gəncləri bu xəbər çox qəmgin etdi.
Hamı ilə görüşüb ,on gündən sonra ,
Oğlan əsgərliyə xidmətə getdi.

Sanki göydən şeh düşmüş kimi,
Onun gedişilə nəmləndi gözlər.
Baxışlar utanıb ,yerə dikildi
Boğazda qurudu çatası sözlər.

Gün keçdi,ay ötdü , bir il dolandı.
Oğlan unutmadı vəfalı yarı .
Qızdakı peymanına doğru çıxaraq,
Saf təmiz saxladı vicdanı,arı.

Amma gizlin olmuş bu saf məhəbbət,
Böyüyüb,keçilməz bir dağa döndü.
Gənclərin qəlbində yaranan sevgi,
Qəsdən keçirilmiş şam kimi söndü.

Qıza elçi gəlib başqa birisi,
Qızın atasından razılıq aldı.
Oğlan xidmətdəydi bilmədi bunu
Doğrusu büsbütün xəbərsiz qaldı.

Elçilər gətirib nişan üzüyün,
Tezliklə eylərik toyu dedilər.
Sonrada kiçik bir məclis quruldu,
Nişana gələnlər kef eylədilər.

Nəhayət,toy günü gəlib yetişdi,
Yandı ,şölə saçdı hər yanda şamlar .
Çalıb oxuyaraq sevinc içində,
Qızı aparmağa gəldi qonaqlar.

Qız çıxıb,söylədi qayıdın geri.
Bütün sevinc,nəşə qara boyandı.
Dedi gözləyirəm başqa birisin ,
Oğln evindəki məclis dayandı.

İndi mən susuram ,söz sizinkidir
Fikirləşib ,deyin düzünü dostlar.
Mən oxudum , siz də qulaq asdınız,
Dağılan məclisdə kimndir GÜNAHKAR...???