İkimizi də eyni yerə
Elimizdən tutub
Taleyimiz gətirmişdi dost.
Danışmağı, yeriməyi öyrətmədən bizə
Dünyanın bir küncünə tullayib getmişdi…
Şansımızın alnına da
“Bəxtinizi bir daha sınayın”
Yazıb, gizlətmişdi tum poketlərində.

Elə ilk gündən
dünyaya borcla başlamışdıq dostum…
Allah borcu, ana borcu, ata borcu,
Vətən borcu, övlad borcu…və…və…
Sonar, cibimizdəki bang siçanları
Bütün sevincimizi gəmirdi…

Bizə, hərəkət etməyi, yeriməyi
Borclarımız öyrətdi.
Bizə danişmaği dərd öyretdi dost…

Niyə oturmusan sönmüş sobanın dizi altinda?
Qaldır başını dostum,
Sən üşüyən adam deyilsən.
Hələ çöldə Novruz tonqalı yanır,
Ümidlərimizə bayram arzuları geydirmişik,
Qismətimizin qapısına hələ papaq atacağıq,
Hələ xəyallarımız bayram sovqatı gətirəcək bizə…
Gileylənmə ki, pulun işiği azaldıqca
işıqpulu qaranlıqda qoyacaq bizi.
Eybi yox, biz romantiq insanlarıq dost.
Kasıblıq daha romantik görünür şam işığında
Qaldır başını dostum,
Artıq nahar vaxtıdı,
Gel oturaq, iki qismət söz yeyək.