Bəzi səbəblər vardır. Niyə olduğunu anlaya bilməzsən. Bir insan vardır. Onu çox sevərsən. Onunla yaşayar, onunla ölmək istəyərsən. Özüvə aid bir saniyən belə olmaz. Çünki sənin özünə aid etdiyin saniyən belə “O”dur. “O” hakim olar bütün mənliyinə. “O” hökm edər sənə.
Çox xoşbəxtsən. Gələcəyə ümidlə baxarsan. Xəyallar qurarsan. Göy üzünə baxdığın zaman hər bir ulduzda belə onu görərsən. Sabah oyandığında “O” doğular bütün dünyana...Onunla hər sabahın yeni bir dünya sanki. “O” sudur, “O” yeməkdir, “O” işdir, “O” həyatdır sənin üçün. “O” hər şeydir. Amma “O” bunların fərqinə varırmı?
Bütün bu yaşananlar bir həqiqətdirmi yoxsa xəyaldan hətta yalandan o tərəfə gedərmi? Çünki “O” bir gün “Görüşməyək artıq” deyər .”Məni birdə axtarma” deyər. O bunu deyər amma bunun sənin üçün mümkünsüz olduğunu bilərmi? Bilərmi ki “O” həyatdır və “O” yoxsa həyatda yoxdur. Sadəcə görüşməyək deyər və “Səbəbini soruşma” deyər. Sən susarsan amma içində ucsuz bucaqsız bir boşluq qışqırar. ”NİYƏ?” Səbəbini bilmədən susarsan və sən bu boşluqla yaşayarsan. Ya səbəbini tapıb bu boşluğu doldurarsan, yada o boşluqda itib gedərsən. Sonra beynindən hər cür fikirlər keçər “Sevgisi yalanmış”, “sevsəydi belə deməzdi”, “sevən insan görüşməyək deməz” deyə onu günahlandırarsan. Sonda nə etsəndə “O”, həyat adlandırdığın “O” yoxdur artıq. Səbəbsiz bir boşluqla davam edərsən “O”nsuz həyatına. Amma günün birində anlıyarsanki sevgi çox şeydi amma hər şey demək deyil. Həyat insanı elə bir yerindən vurarki ayaqda qalmağa çalışsan belə buna gücün yetməz və həyat insanı elə bir anda sevindirərki ayaqda qalmağa gücün yetmədiyi bir anda bir səbəb çıxarar qarşına. O an anlıyarsan sevginin hər şey demək olmadığını.