sehifemde elimi bir ömür buraxmayacağına söz vermişdin.......amma......düşünürem ki,ne olaydı ömrümüzde kaş ki......amma.......ne bilim.....ve s.ler heç olmayaydı.....belke o zaman daha az yanardı canımız vefasızlara göre......belke o zaman daha asan olardı unutmaq......belke o zaman daha az peşmanlıq çekerdik........son mesajının az qala her cümlesi,nöqtesi bele ezberimdedi....."seni doğrudan sevdim....ürekden dedim sene aşkım,ezizim,sevgilim sözlerin,boğazdan yuxarı yox.....seni sevsem de,bu gün mene elçi gedirler.......sabah nişanımdı.....ne sene,ne ona yalan danışa,ya da haqsızlıq edenmerem......ona göre de sene yalan demeyib,senden saxlamıram......xoşbext ol.......Allaha emanet ol.....bizimki de bura qeder imiş......" bu da növbeti aldanışım......meger bu mene qarşı haqsızlıq deyildimi....?menki sene pislik etmemişdim......bes neyin cezası idi mene kesib getdin.....?suallara cavab axtarmaqla saçlarıma ağ denler sepelenib,ömrümü yarı etmişem.......görünür ömrümün sonuna qeder de növbeti peşmalıq dastanımı da sen yazıb getdin.......ssenarim senin elinden yazıldı ve heyatımın son anına kimi cavablarını tapa bilmeyecem növbeti bir heyat sınağı,imtahanı da senden hediyye edildi ömrüme......birce eminlik de elde etdim ki,bir daha kimseye.....amma kimseye ölsem bele inanmayacam........söz