Ofisiant tanışım danışıb mənə: “Bir gün pəzəvəngin biri arvadı ilə toya gəlmişdi. Mənim qulluq elədiyim masada oturası oldular. Məclis başlayandan adamın əmrləri də başlandı. Onu gətir, bunu gətir. Arada — sırada hələ qışqırırdı da üstümə. Hətta dərinə gedib təhqir də edirdi.
 
Zibilə qalsın bu “kliyent vseqda prav”- söhbəti. Təsəvvür elə, söz də deyə bilmirəm. Desəm öz çörəyimə bais olacam. Və… dözürəm. Dişimi dırnağıma qısnayıb dözürəm. Bu isə sıfarişləri, atmacaları, təhqirləri ard- arda sıralamaqdadır…
 
Amma ofisiant “kruq”unda da yazılmamış qanunlar var. Bunu məhdud dairədən savayı kimsə bilmir. Nədir o? Deyim. Deməli belə: Əgər ofisiant təhqir olunursa, bu məsələ ofisiant “obşak”ında dərhal müzakirəyə çıxarılır. Mətbəxdə. Yerindəcə də “fətva” verilir. Cəza anlamında. Həddini aşan gədə təkdirsə özünə, xanımı ilədirsə, o zaman xanımına kokteyl aparılır. Amma… aparılmadan öncə həmin kokteylə bütün ofisiant heyəti tüpürür. Doyasıca!
 
Hələ daha ağır cəzalar da var. Onlar haqda danışmayım. Sonra yemək — zad yeyə bilmərsən”.
 
***
 
Evdə arvadına söz deyə bilməyənlər toyda ofisiantın üstünə qışqırır. Həyatında “dalı” ilə bir qapı açmayanlar ofisianta 500 manatlıq içki açdırır. Dünyaya yüz minlik maşınlarının “podpress”indən baxanlar – həmin dünyanın hər üzünü görənlərə əmr edir, tapşırıqlar verir, səs qaldırır…
 
Kübar insan kübardır. Aksiomadır bu. O yan-bu yanı yoxdur. Öldür, eləməz belə şey. Amma o ki, qaqalar var e…. şəkil çəkdirəndə arvadın qorxusundan məcburən — xoşbəxtcəsinə gülürlər, ta nə bilim rəqqasə salona girərkən, yenə də arvad zəhminin müşayəti ilə aşağı düşüb maşını (guya) yenidən “parkovka” edirlər, oturduğu masada 5 sm — lik radiusdan o yana baxa bilmirlər, xanımın bir çimdiyi ilə 50 yaşında düşüb ortalıqda Ciminin mahnılarını “sökürlər”… Bax, onlar acığını kimdənsə çıxmalıdır! Başqa yol yoxdur…
 
Özündən zəifləri əzən, özü də hardasa mütləq əzilmişdir! Faktdır bu. Üstəgəl, daxildə dombalan təkəbbürün, kompleksin səbəbi. Çünki,