Hər tənəffüsdə səni gizlicə izləyən mənəm,
bil,
Sənə həsr etdiyim yazını cır, ya götür qələm,
sil.
Ən gic adam mən, xoş xatirə ürəyi gəmirir,
Səni özgəsiylə görəndə sanki beyinə soxurlar
dəmiri.
Boş sarayda əks sədayla qəlbimin
bağırmaları,
Keçmişləri at kənara, gəl gedək, çağırma
onları.
Bağışla sevgimə görə məni, ya da sakitcə
qarğışla,
Sənin qəribə gözlərin gözlərimi sakit
axtararmış da.
Mənim ən zəif tərəfim utanmağımdı,
Əfələm, gözlərinin içində qar bağlayıb batan
ağlımdı.
Bu əsl həyat deyil, uydurduğum nağılımdı, bu
qədər,
Və də xəyal qurmağ üzrə mütəxəssisdi fağır
bu gədə.
Digərləri gözəlliyə vurular, mən yerişini
sevirəm,
Kimlər ağladar həzz alar, mən gülüşünü
sevirəm.
Ruhumun son qaça biləcəyi yer nədənsə
sənsən,
Olmaz, dəli demə, Məcnun yerinə mənsə
sərsəm.
Qovuşmaq mümkün deyil Fərat və Dəclə
kimi,
Yenə də ürəyin qanaması tutdu, çağır həkimi.
Sən şərq şahzadəsi, bəs mən yanında axı
kiməm ki,
Sən ürəyimi yerindən çıxarsan mən
dinmərəm ki.
“Sevgi paxıl, ya da ki nağıldı” axı deyib
özgələr,
Göz dələr baxışların, məncə bu qədər kəlmə,
söz hədər.
Gələcəm yanına, bu hisslərlə qəlbimdə
boğulanda,
Hər nə olmasa da, çoxdu sevgi bu oğlanda.
Yadımda qalan son baxışlarını tökdüm ağ
kağıza,
İlk dəfə səni gördüyüm zamana, qaytar məni
payıza.