k mümkündür.
Frida güclü qadın kimi görünməyi xoşlayırdı…
O, hətta keçirdiyi fiziki ağrılara da bir yumor hissi ilə yanaşmağı və öz bədəninin nasaz üzvlərini ələ salaraq ucadan gülməyi də bacaracaq qədər, həqiqətən də güclü bir qadın idi. …və yalnız əlinə fırça aldıqda, Frida, həqiqətlə baş-başa qalırdı: bütün dərinliyi ilə yaşadığı hissləri və heç bir estetik qatqı, əlavələr qatmadan bütün düşüncələrini kətan üzərində əsk etdirirdi. Frida əsərlərində səmimiyyəti qoruyub saxlamağı və onları aydın şəkildə əks etməyi bacaran bir rəssam idi.
Arzu
Frida Kahlonun güclü bir istəyi var idi – ana olmaq. Üç dəfə hamilə qalan Frida (bu, tibb elmində onun travmalı səhhəti üçün nadir uğurlardan idi) yenə də ana olmağa müvəffəq olmurdu. Bu uğursuzluğu ilə barışan Frida uşaq rəsmləri çəkməyə başlamışdır… onlardan əksəriyyəti isə ölü uşaq rəsmləri idi.
Siyası əqidə
Frida Kahlo və Dieqo Rivera cütlüyünü bir-birinə bağlayan yalnız sevgi, nigah və sənətə olan sevgi deyildi. Onların siyasi əqidələri də eyni idi – kommunizm. Frida və Dieqo, hər ikisi Meksikada, Kommunist Partiyasının fəal üzvləri idi. 1954-cü ildə, İyul ayının əvvəlində, Kommunist nümaişində iştirak edərkən Frida öz sonuncu ictimai çıxışını edir.
Bu nümaişdən və Meksidaka açılan ilk fərdi sərgisindən çox qısa müddət keçdikdən sonra, 13 İyul, 1954-cü ildə, Frida ağciyərlərinin iltihabindan vəfat edir.
Frida Kahlonun vida mərasimi ”Bellas Artes” – Meksikanın Gözəl Sənətlər sarayında keçirilir. Vida mərasimində, həyat yoldaşı Dieqo Rivera ilə Meksikanın prezidenti Lasaro Kardenas, rəssamlar və yazıçılar – Sikeyros, Emma Urtado, Viktor Manuel Vilyasenor və Meksikanın başqa tanınmış şəxsləri iştirak edirdirlər.
Bir dəfə, ölümündən sonra cəsədini necə dəfn edəcəkləri barəsində Fridadan soruşulanda, o belə cavab vermişdi: “Yandırın… Mən məzarın içənə uzadılıb, dəfn olunmaq istəmirəm. …həyatım boyu o qədər yataqda uzanıqlı qalmışam ki… Sadəcə yandırın!”
1944-cü ildən vəfat etdiyi günə qədər, Frida gündəlik yazardı.