Xanım “S”
+16
Janr : dram, dedektiv.
Birinci kitab...
Birinci hisse: Salam, men “Sen”em...
1.
Zengli saatın qulaq batırıcı sesi otağa yayılmışdı. Teeccüblü olan ise yataq otağında heç kesin olmaması idi, hetda çarpayı bele sanki bütün gece heç kes toxunmamış kimi seliqeli ve soyuq idi. Vanna otağından addım sesleri gelirdi. Artıq geyinib, hazırlaşmış genc qadın elinde diş fırcası otağa girdi. Kamodun üzerindeki zengli saata toxunub, susdurduqdan sonra “ yene seni qabaqladım” deye pıçıldayıb, fırçanı ağzına saldı. Bir neçe deqiqeden sonra cemi 1 otaqlı tenha ve boş menzil çöl qapının örtülmesiyle silkelendi. Soyuq ve qedim Bakının kenarındakı köhne binalarından birinden hemin qadın çıxdı. Qara hündürdaban ayaqqabılarını yere sertce vuraraq addımlayırdı. Heç kesin diqqetini çekmeyecek derecede adi biri idi. Sıx yığılmış saçları, solğun üzünde belli bele olmayan makiajı ve olduqca resmi görünen geyimi ile varlığı hiss edilmezdi. Qehveyi rengli gözlerindeki baxış ise bir oyuncağınki qeder donuq idi.
Qadın evinden o qeder uzaq olmayan binanın qabağında dayandı. Bir mertebeli köhne tikili bu kenar mehellerdeki evlerden heç neyi ile ferqlenmirdi. Sadece üstündeki yazısı xaric: “S” rayonun “N” saylı polis şöbesi”. Genc qadın yazıya qürurla baxıb gülümsedi. Derinden nefes alıb, bayaqdan qoltuğunda tutduğu polis papağını taxdı. Emin addımlarla içeri girib, soyuq dehlizde eks-seda vererek addımladı...
“ Salam, men Senem. Insanlara bunu dedikde her zaman teeccübe düşürler. Eslinde bu ada göre uşaq evindeki xalalara teşekkür etmeliyem. Tanımaq bele istemediyin insanlara özünü tanıdmaq daha eylenceli hala gelir. Men Senem. Bir kiçik herf çox şeyi deyişdirir. Deqiq bilmirem, texminen 22 yaşımdayam... yaxşı, 25 olsun. Tek yaşayıram. Menim haqqımda heç kesin, hetda menim bele bilmediyim iki sirr var...
Senem öz masasına oturub, qovluqları qabağına tökdü. Deyine-deyine bir-bir açıb, kompyutere köçürmeye başladı:
- Polis Akademiyasından mezun olanda bunu xeyal

[1] 2 3 ... 122 >>