s edib, bunu gizlətmək üçün silahı cəld aşağı salmışdı. Əslində Sənəmin içəridə gizləndiyini belə anlamışdı...
İNDİ:
- Sənə doğru gələni yox, əmr ediləni etməlisən. Son fürsətindir. Yoxsa...
Yusubov “yoxsa”nın mənasını bildiyindən gülümsədi. Tünd yaşıl gözləri həmişəkindən daha tutqun idi...
********
Sənəm olduqca qədim görünən sineqoqa girdikdə təəccüblə ətrafına baxdı. Bugün çox görmüşdü, lakin bu olduqca fərqli idi. Köhnə, hər an dağıla bilən divarlar, torpaq döşəmə, mehrab- hər şeyin buranın olduqca qədim olduğunu göstərirdi. Hətda Sənəm axtardığı yer olmadığına əmin olub, getmək belə istəyirdi. Lakin ona tərəf yaxınlaşan saqqalı, cübbəli qocanı görüb dayandı. Qoca gülümsəyərk ona yaxınlaşıb, Sənəmin anlamadığı bir dildə nə isə dedi. Sənəm başını tərpətməklə kifayətlənib, soruşdu:
- Bağışlayın, burda 16 il əvvəl də, ibadət edilirdi?
- Burda 300 il əvvəl də ibadət edilirdi.
Sənəm təəccüblə gözlərini qocaya dikdi. Onu təəccübləndirən dediyi sözlər deyildi, səsi, daha doğrusu aksenti idi... Özünü toplayıb, gülümsəyərək dedi:
- Bəs siz Jacob Cohan tanıyırsınız? Alim olan...
Sənəm cümləsini bitirmədən dayandı. Qocanın gözlərindəki heyrət qarışıq qorxunu görməmək mümkün deyildi. Az öncə gülümsəyən adam, indi meyid kimi ağarmışdı. Kişi əllərini yelləyib, tələsik dedi:
- Yox... Yox, tanımıram. Gedin burdan.
- Əminsiniz? Baxın, bu çox vacibdir.
- Get dedim! Get! Bu müqəddəs yerdə o şeytanın adını çəkmə!
Qoca həqiqətəndə özündən çıxmışdı. Yaşlılıqdan gücsüz düşmüş qolları ilə Sənəmi döyəcləyir, onu qapıya tərəf itələyirdi. Lakin Sənəm onun bir şeylər bildiyinə əmin idi. Qollarını tutub, onu saxlamağa çalışdı. Qoca biraz sakitləşdikdən sonra, yalvararmış kimi dedi:
- Xahiş edirəm, mənə nə bilirsizsə danışın. Nə bilirsizsə, bu çoox vacibdi.
Qocanın gözlərində də, mərhəmət qırıntıları görünürdü artıq. Sənəmi özünə yaxınlaşdırıb, pıçıltıya bənzər səslə dedi:
- O şeytan səni də məhv edər. Uzaq dur ondan. Onun günahı cəhənnəmin belə qəbul