etməyəcəyi qədər böyükdü. O şeytan bütün dünyanı yox...
Sənəmin duz yanından keçən güllə qocanın alnına saplandı. Bu o qədər ani olmuşdu ki, tək görə bildiyi artıq ölmüş qosanın alnından axan qan idi. Ölmüş olsa belə, gözlərindəki o qorxunc ifadə donub qalmışdı. Sənəm cəld gizlənmək istəsə də, buna ehtiyac olmadığını anladı. Hədəf o deyil, qoca idi. Qocanın gözlərini yumub, cəsədini yerə uzadaraq ayağa qalxdı. Burda qalması mənasız idi, artıq heç nə edə bilməzdi. Yenə iləridəki qaranlıq döngədə gizlənmiş kölgəni gördü. Yumruğunu düyünləyib, dişlərinin arasından bir söyüş fısıldadı... Bu an əlindən başqa bir şey gəlmirdi...
******
Geniş, işıqlı zirzəminin ortasındakı tək stula oturmuş Yusubov... Əlindəki silahın metal gövdəsinə alnını dirəyərək sakitləşməyə çalışırdı. Qarşısındakı qapı açıldıqda etməyi heç istəmədiyi bir şey edəcəkdi. Amma həyat qanunları açıqdır: öl, ya öldür...
Geniş, işıqlı zirzəminin ortasındakı tək stula oturmuş Yusubov... Əlindəki silahın metal gövdəsinə alnını dirəyərək sakitləşməyə çalışırdı. Qarşısındakı qapı açıldıqda etməyi heç istəmədiyi bir şey edəcəkdi. Amma həyat qanunları açıqdır: öl, ya öldür. Dəmir qapının kilidinin açıldığını eşidən də diksindi. Udqunub, gözlərini qapıya dikdi. Alnında kiçik tər damcıları puçurlamışdı. Gərginlikdən və əsəbdən yanağı səyriyirdi. Əllərinin titrəməsi isə bütün iradəsini toplamasına rəğmən dayanmırdı. Qapı metal cığıltısı ilə açıldı. Sənəm zirzəmin ortasında əlindəki silahı ona tutmuş Yusubovla qarşılaşıb gülümsədi. İçəri keçib ona fikir vermədən şkaflara tərəf irəlilədi. Üstündəki qana bulaşmış gödəkçəni çıxarıb, şkafdan asdı. Yusubov əlindəki silahla onu nişan almağa davam edirdi.
- Tətiyi çəkməyə cəsarətin çatmır?
- Bu ilk deyil.
- Niyə təəccüblənmirəm görəsən. Işi tez bitir, yoxsa artıq beynimdə səni dayandırmağın planlarını qururam.
- Beynin sürətlə işləyə bilmir hə?
Sənəm sualla gülümsəyib, arxasını döndü. Yusubovun düz gözlərinin içinə baxıb, özündən əmin tonda dedi:
- Ya