ə 3-4 addım atdıqdan sonra anladı...
“ Mən niyə sağam? Biri mənə bunu açıqlasın. Hamsı ölür... Mən kömək etmədən ölürlər. Gözlərimin qabağında, qanlı əllərini kömək üçün mənə uzadırlar... Amma mən hələ də sağam. Niyə? Niyə?! O...o bilirdi... O yaşıl göz ifritin bilməiyi bir şey yox idi ki! Bilirdi! Bilə-bilə getdi! Bəlkə də... Elə mənə görə oldu hə? Deyəsən həqiqətən də lənətlənmiş qanı daşıyıram... Nəyə əlimi uzatsam, gözlərimin önündə parçalanır... Niyə mən hələ də sağam?!”
Altıncı hissə: Salam, sənə nifrət edirəm !
Sənəm küçənin ortasında dizləri üstə çökdü. Ayağa qalxmaq, geriyə dönmək, dəli kimi qaçmaq...onu xilas edə bilmək... Beynindəkilər bunlar idi, amma bədəni hərəkət etmirdi. Bilirdi, inkar etsə də, bilirdi artıq onun sağ olmadığını... Amma yenə də, qıc olmuş bədənini hərəkətə gətirmək istəyirdi. Səhərin ayazı bədəninə işləyirdi. Gözlərindən süzülən damlalar isə yanağını yandırırdı... Yenə çığırmaq, hönkürmək istəyi...
*****
Saatlar sonra köhnə binanın pilləkənlərini çıxanda belə gözündən süzülən yaşlar dayanmamışdı. Buraya necə gəldiyini belə xatırlamırdı. Deyəsən qeyri-iradı onun son tapşırığını yerinə yetirməyə çalışırdı. Hələ də inan bilmirdi... Bir ümid... Açarı qıfıla salıb, burdu. Qapını açıb, qaranlıq və soyuq mənzilə girdi. Əlini qaldırıb, iççığı yandırmaq istəsə də, fikrini dəyişdirdi. Tək istədiyi 2 günlük yuxusuzluğun ardından yatmaq və bir daha ayılmama idi. Bir də çarpayısına tərəf addımlayanda içəridə başqasının olduğunu hiss etdi. Pencərədən gələn işıq onu arxadan vurduğundan üzünü seçmək mümkün deyildi. Lakin o da, Sənəmi intizarda qoymadı.
- Evə xoş gəldin...
18+
Yalnız 18 yaşını tamamlamışlar üçün. əks təqdirdə məsuliyyət daşımıram.
- Evə xoş gəldin.
“Bu səsi cəhənnəmin dibində belə olsam tanıyaram. Üzünü görə bilmirdim, amma gözlərindəki nifrəti yaxşı hiss edirəm. Bəs mən nə hiss edirəm? Kədər, sevinc, ya qəzəb? Bunların hamısını eyni anda hiss etmək necə mümkün ola bilər axı... Nifrəti unutmayaq. Bilmirəm niyə,