r olduğunu isbat edirdi. Gülümsəyib, gərnəşdi. Çarpayıda tək idi, əksini gözləmirdi də. Ayağa qalxıb, hamam otağına keçdi. Dəqiq xatırlamadığı bir mahnını zümzümə edərək yuyundu. Qurulandıqdan sonra aynanın qarşısına keçdi. İri aynadan sadəcə kənarda ilişib qalmış qırıqlar vardı. Buna fikir vermədən uzun saçlarını daramağa başladı. Uzun müddətdir ilk dəfə bu qədər sevincli idi. Paltarını geyinib, dəri gödəkcəsinin qıfıllıcasını(zamok az.dilində) sona qədər çəkdi. Kiçik ayna parçasından gözlərinə baxıb gülümsədi. Boz-mavi gözlər heç olmadığı qədər donuq idi.
- Bu gün sənin yolundan gedəcəm “ata”...
Xüsusi vurğu ilə dediyi son sözə özü də güldü. Paltar şkafını açıb,aşağdan bir qutu götürdü. Qapağını açıb, içindəkilərə bir müddət baxdı. Bu tərəddüt deyildi, əksinə edəcəyinə olduqca əmin idi. Qutunun içindəki gümüşü silahı götürüb, arxadan şalvarının kəmərinə keçirdi. Içi güllə ilə dolu bir neçə xəznə(silahların güllə qabı bir növ) götürüb, ciblərinə doldurdu. Ayağa qalxıb qapıya tərəf addımladı. Son dəfə dönüb arxaya-evinə baxmaq ürəyindən keçsə də, etmədi. Qapını açıb, arxasına baxmadan evdən çıxdı...
Dəmir qapını itələyib, açdı. İçəri bir göz gəzdirdi. Hər yer dağıdılmışdı. Demək ki, buraya gəlib bir şeylər axtarmışdılar. Gülümsədi. Axtardıqları əşyanı əsla tapa bilməyəcəkdilər. Yəni onu...
Ayaqqabısın altında əzilən kağızlara fikir vermədən ilərlədi. Ən az dağılmış kompyuterə yaxınlaşıb, düyməsni basdı. Cibindəki USB diski çıxarıb, uyğun yerə taxdı. Yükləmə tamamlananda sadəcə bir iş qalırdı- düyməni basıb, məlumatları internetə yaymaq. Bir saniyə belə tərəddüt etmədən “enter”ə basdı. “Blackligth”ın bütün qaranlıq sirrləri artıq sirr deyildi. Ən azından dünyanın böyük qismi üçün. İşini bitirib, USB-ni çıxardı. Göz ucu tavandakı kameraya baxıb gülümsədi. Kompyuterin ekranında bir cümlə yazıb, tələsik zirzəmidən çıxdı.
3 dəqiqə sonra zirzəmiyə doluşan qara geyimli adamlar o yazı ilə qarşılaşdılar: “ORA GEDİRƏM”
KEÇMİŞ:
Sənəm başını qaldırıb, adamın