ə çevrilib Sənəmə baxdı. Əli ilə qarşısındakı lövhəni işarə etdi.
- Bu lahiyə nədir?
- Bunu sənə niyə deməliyəm?
- Ölən birinin son istəyi kimi düşünün. Həm bütün pis adamlar qalib gələndə planlarını danışırlar axı.
Qoca istehza ilə gülümsədi.
- Sənin atan bir dahi idi. Bu fikri deyəndə heç birimiz ola biləcəyinə inanmırdıq, amma bacardı. Dünyanın ən güclü silahını yaratdı. Super kompyuter... Dünyadakı hər metropolisin(iri şəhər) altında onu yox edə biləcək gücdə nüvə silahı var və hər şey bu kompyuterdən gedəcək əmrdən aslıdı. Bu bilirsən nədir?! Dünyanın bizim əlimizdə olması... Tarixin ən güclü adamları ola bilərdik! Amma o axmaq bunu istəmədi. Heç birimizə buna yaxınlaşmağa icazə belə vermədi. Axırda bu güc onu elə dəli etdi ki, hamımızı öldürüb, tək özü buna sahib olmaq istədi. Mən özümü xilas edə bildim, amma onlar yox. Axırda özü-özünü öldürdü.
Sənəm qabağındakı lövhəyə baxıb, gülümsədi. Adamın dediklərinin tək kəliməsinə belə inanmamışdı. Bircə lahiyə haqqında dedikləri məntiqli gəlirdi.
“Görəsən yenə olacaq? Əlimi bu lövhəyə toxundurduğumda nə olacaq? O adam...atam həqiqətən hər kəsin qatilidir? Bu lahiyə əslində nədir? Daha çox sual var cavabını bilmədiyim. Mən kiməm axı? Cavabı axtarılacaq çox sual, amma yaşamaq üçün olduqca az bir vaxt. Əlimi bura toxunduracam və hər şey bitəcək. Əlvida Sənəm....”
- Son bir sual daha.
Qoca bunu eşidib, üz-gözünü qırışdırdı. Narahatlığı üzündən oxunurdu. Amma özünü o yerə qoymayıb, dilucu dedi:
- De.
- Hələ də getdiyin yerdə topladığın ilk şey güllələrdir?...
16+
Janr: dedektiv, dram.
Müəllif: Cəmilə Məmmədli
Final: Hələ ki.
- Hələ də getdiyin yerdə topladığın ilk şey güllələrdir?
Yaşlı adam anlamayıb, çiynini çəkdi. Bir söz demək istəyirdi ki, arxalardan bir səs gəldi:
- Hələ kolleksiyamı belə tamamladım. Sənin də azacıq köməyin dəydi.
Cənab Jacob ənsəsəsində metal soyuqluğunu hiss edib diksindi. Arxaya dönüb baxmağa belə çəkinirdi. Amma qarşısındakı Sənəmin belə ona hardan