qarın boşluğuna, heç bir həyatı təhlükəli orqana dəyməyən güllə. Silahını astaca aşağı endirdi. Qurumuş dodaqlarını güclə aralayıb, pıçıldadı:
- 6-cı... (tapancalarda 6 güllə olur.)
Emin isə gülməyinə davam edirdi. Əlindəki silahı kənara tullayıb, başını aşağı saldı. Birdən bayaq yaralanan çiynini tutub, zarıldayaraq dizləri üstünə çökdü. Bayaqdan özünü iradəsi hesabına dik saxlaya bilirdi. Lakin onsuzda təzəlikcə də, yaralanmışdı. Bədəni bu yaraya dözə bilmirdi artıq. Sənəm ona tərəf addımladı. Ayağı bir meyidə ilişdikdə, diksinib geri çəkildi. Onun bayaq öldürdüyü adam olduğunu xatırlayıb gülümsədi. İləri yeridikcə üzünü göz yaşları yandırırdı. Eminin düz qabağında dayanıb, silahı başına tutdu. O isə başını qaldırmadan döşəməyə davam edirdi. Sanki başını qaldırsa, gözlərinə baxsa Sənəmin bunu edə bilməyəciyini bilirdi.
Artıq səssiz göz yaşları hıçqırığa çevrilmişdi. Sənəmin əli titrəyirdi...
- Mən əsla fikrimi dəyişdirməyəcəm. Bunun silah olması vecimə deyil. Bütün dünyanı məhv etsə belə, hər kəs bunun haqqında bilməlidir.
- Niyə...
- Həyatımın məqsədi bu olub çünki. Mən heç nəyə və heç kimə görə fikrimi dəyişdirməyəcəm.
Sənəm son cümlədəki vurğunu hiss edib, diksindi. Anlayırdı... Onun son cümləni niyə dediyini anlayırdı... Amma tətiyi çəkməyə cəsarəti yox idi... Bu onun üçün, dünya üçün, hətda Emin üçün belə ən yaxşısı olsa da, tətiyi çəkməyə cəsarəti yox idi... Əlini çəkmək istəyirdi ki, Emin onun əlini tutdu. Silahı qavrayıb, Sənəmin barmağını tətiyə basdı. Başını azca qadırdığından üzündəki gülümsəməni görmək olurdu. Hər zamankı şən səsi ilə dedi:
- Demişdim? Mənim qadın alt paltarları kolleksiyam var. Bir də...şirniyatları çox SEVİRƏM.
Sənəm acı ilə hıçqırıb, gözlərini bərk-bərk yumdu. Əlini sıxan əl ondan daha güclü idi... Atəşin səsi dəfələrlə əks-səda verdi, ya da Sənəmə elə gəlirdi. Onun əlini sıxan əl boşalıb aşağı sürüşdü. Gözlərini hələ açmasa da, bədənin necə yerə dəydiyini hiss edə bilirdi. Geri çəkildi. Ayağı yenə o meyidə