ə bilməz məni. Amma haqqını yeməyək, bəzi kişilərin hormonları yox kimidi, təbi digər insanı duyğuları da...”
- Sənəm xanım.
Sənəm başını qaldırıb, Yusubovun tünd yaşıl gözləri ilə qarşılaşdı.
“ itin adın çək, çomağı hazır et”
Sənəm bu fikirlə gülümsəyib Yusubova baxdı. Səmimi şəkildə:
- Buyurun?
- Sizin keçən dəfəki canfəşanlığınızı nəzərə aldım. Etiraf etməliyəm ki, qatili tapmağa köməyiniz dəydi. Buna görə sizin araşdırmanızı istədiyim bir məsələ var.
Sənəm şübhəli şəkildə gözlərini qıyıb, Yusubovu süzməyə başladı. Amma o yaşıl gözlərdə sadəcə parıltı vardı. Bu belə Sənəmi sakitləşdirməyə yetmirdi. Sözlərini ehtiyatla seçərək, sevincini gizlətməyə çalışıb dedi:
- Əlbətdə, keçən dəfəki kimi “kömək” edib, bütün məsələni açmağa şad olaram.
Yusubov:
- Keçən dəfədən fərqli olaraq, məsələni açmağa azca köməyiniz dəyməcək, siz açacaqsız.- deyib Sənəmin qəzəblə parıldayan gözlərinə fikir vermədən öz otağına getdi.
“ azca köməkmiş! Sanki o qarının bütün nəsli haqqında nağıla qulaq asan, birinin evinə girən, “qatil odu” deyə bir beyinsizini inandırmağa çalışan bu idi! Mən açdım o məsələni! Beynində problem var deyəsən. Eh, donuzdan bir tükdə qənimətdir yəni. Ən azından onun ego nasosu ilə şişirlimiş yekə burnu olmadan rahat hərəkət edə biləcəyim bir iş...”
Sənəmin bütün xəyalları qarşısındakı qovluğu açmaqla suya düşdü. İntihar edib, qurtulan bir qız haqqında idi. Heç araşdırılmağa belə dəyməzdi. Sənəm cəld qovluğu bağlayıb, Yusubovun otağına tərəf baxdı. O ürəyindən indiyə kimi öyrəndiyi bütün söyüşləri sadalarkən, qapının arxasında çox gizli bir telefon söhbəti gedirdi...
- Düşündüyümüz qədər yararlı deyil məncə....Aha, həll elədi, amma asan bir iş idi. Niyə onu bu qədər istədiyinizi hələ də anlamıram. Məncə adi bir qızdı.... Bəli, siz məndən daha yaxşı bilərsiniz əlbətdə...kim? Axı onun gəlməsi üçün tezdi, mən hələ.... anlaşıldı. Hər şey istədiyiniz kimi olacaq.
Yusubov qarşı tərəfin əlaqəni kəsməsi ilə dərindən nəfəs aldı. Əlindəki