yaxşıca kisələn!
Sözünü bitirməsiylə, hələ də əlində tutduğu hamam qapısının çırpmağı bir oldu. Oğlanın özünə gəlməsi üçün lazım olan 1-2 saniyədən istifade edib, yatağının yanındakı tumbadan silahını çıxarmışdı belə. Zərblə çırpılan hamam otağının qapısı öz-özünə astaca açıldı. Sənəm artıq ürəyinin döyüntüsünü qulaqlarında eşidirdi. Amma yene de, cesaretini itirməyib əlindəki silahı bərk sıxdı. Dəqiq nişan aldığına əmin olub, gözlərini yavaşca açılan qapıya zillədi.
- O gözəl üzünün yenə yaralanmasını istəməzsən...
Qapı açıldıqda bir silah da, Sənəmə tuşlanmışdı. Bayaq ki arıq və cılız adam getmiş, yerinə əlindəki silahı tutuşundan belə özünə əminliyi anlaşılan biri gəlmişdi sanki. Sənəm əlinin yüngülcə titrədiyini hiss edirdi. Bunu gizlətmək üçün kinayə ilə gülümsəyib:
- Dejavu*... Kimsən?
- Əsl sən kimsən?
Sənəm sualdan çaşıb, bir anlıq duruxdu. Qarşısındakı adamı bir daha süzüb, oğru olub-olmadığına əmin olmaq istədi.

“İnsanlar kimi, cinayətkarlar da, olduqca bəsitdir. Qatiller zəifdir, saxtakarlar gülməli səslənsə də, yalan deməyi bacarmaz və oğrular mütləq qorxaqdır. Heç bir qatil, saxtakar, oğru silahı sizə tuşlayıb gözünüzün içinə baxa bilməz. O zaman bu kimdi? Nə istəyir? Öldürmək? Bunu çoxdan edərdi. Nə istəyir axı?”
- Yaxşı, nə istəyirsən? Evimdə nə axtarırdın?
- Qadın alt paltarları kolleksiyam var.
Sənəm:
- Nə?!- deyə qışqırıb, gözlərini geniş açaraq qarşısındakı oğlana baxdı.
Onun ifadəsinin zərrə dəyişmədiyini görüb, soyuqqanlığını qorumağa çalışaraq uyğun sözlər tapmağa çətinlik çəkərək davam etdi:
- Sən...yəni indi..mənim...
- Yox. Sadəcə bir-birimizi tanımaq üçün yaxşı başlanğıc olar deyə düşündüm. Yenə görüşəcəyik xanım “S”.
Sənəm oğlanın əlini cibinə atdığını görüb, cəld özünə gəldi. Silahı nizamlayıb, tətiyi çəkdi. O Təəccüblə nə olduğunu anlamağa çalışarkən, qabağına düşən güllələr cingildədi. Bərk-bərk sıxdığı tətiyi boşaldıb, gözlərini yavaşca qaldırdı. Oğlan solğun üzünə uymayan sevimli bir gülümsəmə ilə,