i yoxlasa da, uyğun deyildi.
“off. Bu imkansız. Kim bilir o çoxbilmiş nə qədər uzun və qarmaşıq şifrə qoyub. Xoş, əminəm heç özünün belə yadında qalmaz. O qədər də ağıllı deyil yəni. Buna görə ad günü, ad soyad, nömrə kimi şeyləri siyahıdan çıxaraq. Geriyə ancaq onun biləcəyi şəxsi məlumatlar qalır. Keşkə bir hacker olsaydım, daha asan olardı... Asand... asand?”
Sənəm əlini klaviaturaya aparıb, sadəcə “12345” ekranda heç bir dəyişiklik olmayınca, bezib kompyüteri söndermək istəyirdi ki, sırf əyləncəsinə “54321” də yazıb, əlini söndürmə düyməsinə apardı. Ekranın dəyişən görüntüsünü hiss edib, cəld baxdı. Kod uyğun gəlmişdi və özü belə buna inan bilmirdi. Təəccüblə bir müddət ekrana baxdıqdan sonra özünə gəlib, cəld qovluqlara baxmağa başladı. Çoxu işə aid sənədlər idi.
“nə düşünürdüm ki? Şifrəsini 54321 qoyan bir axmaq cinayətkar ola bilməz. Amma işdən başqa bir şeyin olmaması da şübhəlidi. Bir-iki oyun, şəkil və ya o oölanların baxdığı videolardan olsaydı n azından insan olduğunu usbatlardıq. Mütləq geydi. Bu mənim kimi möhtəşəm birini niyə elə davrandığını açıqlayır. “
Sənəm artıq bezmiş şəkildə son qovluqlara da baxıb, kursoru ekranda dolandırdı. Ekrandakı zibilqabı işarəsinin “dolu” olduğunu görüb, son bir ümidlə ona girdi. Bayaqdan ekrana bezgin şəkildə baan gözləri birdən geniş açıldı...
Yusubov binaya çatıb, dərindən nəfəs aldı. Rasimin yenə qapı ağzından uzaqda dolandığını görüb qaşlarını çatdı. Biraz sərt tonda:
- Siz niyə orda dolanırsız?! Işiniz içəri kiminsə girməsinə mane olmaqdı.
Rasim Yusubovun səsini eşidib, cəld damağındaı siqareti yerə atdı. Ona tərəf dpnüb, dili topuq vura-vura:
- Sənəm xanım içəridədi. Düşündüm bir siqaret çəksəm pis...
Rasimin sözü bitmədən Yusubov pillələri çıxmağa başlamışdı belə. O binaya girib, tələsən addımlarla öz otağına addımlayarkən, Sənəm ekrana gətirdiyi “Xanım “S”” qovluğunu açmaq üzrəydi. Otağın qapı dəstəyi çıqqıltı ilə aşağı endikdə, qovluqdakı var olan tək şeyə-linkə kliklədi...
+16
O binaya