izindəkilərdən idi. Sənəm cəld sual dolu baxışlarını qarşısındakı oğlana zillədi. O isə şəkli yenə cibinə qoyub, əlləri ilə divardan tutdu. Onun qulağına tərəf əyilib, xırıltılı bir səslə pıçıldadı:
- Bunun nə olduğunu sənə desəm, tabutunu indidən almalı olacaqsan. Biraz düşün. Keçmişinə qarşılıq gələcəyin. Kim olduğunu öyrənmənin tək yolu bu. Yaxşı düşün. Fikirləşib qurtaranda mən səni tapacam.
- Emin, gedək.
Yusubovun səsi ilə özünə gələn Sənəm, cəld onu itələdi. Emin bir-iki addım geriyə səndələyib, dodağını dişləyərək gülümsədi. Yusubova məzəmmət edərmiş kimi baxıb, çiynini çəkərək:
- Aramızda xüsusi elektrik yaranmışdı. Normalda bizi tək qoymalı idin.- deyib, etiraz etməyə hazırlaşan Sənəmə baxaraq davam etdi:
- Bilirəm, qızların naz eləməkdən ötrü ürəyi gedir. Kameralar üçün üzr, çıxardım. Amma hamadakı qalsa problem olmaz hə? Yara izi xaricində pis deyil. Mən qaçdım.- deyib, göz vuraraq pencərədən çıxdı.
Yusubovla tək qalan Sənəm bir hamam otağına göz ücü baxıb, qəzəblə ona baxdı. Yusubov təhlükənin fərqinə varıb, Eminin arxasıyca yenə dişlərinin arasında bir söyüş fısıldadı. Zorla gülümsəməyə çalışıb:
- Əminəm zarafat eləyib. Amma haqlı olduğu bir şey var, yaxşı düşünün. Yenə ağlınıza ilk gələni etməyin, çox yaxşı fikirləşin...- eyib, o da çıxdı.
“həmişə keçmişimi öyrənmək istədim, amma bu qədər qorxunc ola biləcəyini heç düşünməmişdim. O qədər qorxunc imiş ki, özüm bunu xatırlamaq istəməmişəm. Sadəcə 8 il, itgin olan 8 il 16 illik qalan həyatımdan belə dəyərli. Ailəm, uşaqlığım, adım... hər şey o 8 ilin içində. İnsanlar həmişə gələcəyin keçmişdən daha qiymətli olduğunu deyirlər. Bütün bu olanları unuub, onların həyatımdan bir dəfəlik çıxmasını istəməliyəm. Şəxsən o müdirciyəzdən və təcavüzcüyə bənzəyən manyakdan qurtulmaq istyirəm yəni. Evimə kameralar yerləşdirmək, məni güllə ilə yaralamaq, əsəblərimi oynatmaq... Bunları edən insanlara inanmamalıyam. Əllbətdəki inana bilmərəm. Özümdə hər şeyi öyrənə bilərəm, mən daha ağıllıyam... Amma o