o şəkil 16 il ərzində tapa bildiyim ilk ipucu idi. Mən həqiqətən kiməm? Mən kiməm?...”
16+
Üçüncü hissə: keçmişin bədəli-gələcək...
Mərmər döşəməyə dəydikdə daha çox səs çıxaran topuqluluarın səsi hamının diqqətini cəlb edirdi. Dönüb səsin sahibinə baxanlar isə artıq gözlərini ayıra bilmirdi. Sarı, dalğalı saçları belə ağ köynəyindəki dekolteni gizləyə bilmirdi... Qısa və düz ətəyi nə qədər bir iş geyimini xatırlatsa da, qadın bədəninin bütün gözəlliyini ön plana çəkir...di. Tünd mavi gözlərini gizlədən şəffaf, incə eynəklər isə ona ciddilikdən çox zərafət qatırdı. Bütün bunlara özündən əmin yeriş də əlavə olunduqda, ona niyə baxdıqlarını anlamaq çətin deyildi. Xüsusən də oğlan işçilərin... O da bunun hiss etmiş kimi hər kəsə təbəssüm bəxş edirdi. Amma bu işgüzar gözəlçə Sənəmdən başqası deyildi.
“Bir qısa ətək və dekolte ilə dünyanı işğal edə bilərsən. Yəni bir qadınsansa, oğlan olsan əksinə olar... Deyəsən indi qadınlarin niyə baxımlıları çox sevmədiyini anladım. Qapıdan keçəndə nəzarətçi heç məni saxlamadı belə. Getdiyim hər yerdə kimsə nə olduğum, kim olduğumla maraqlanmadı belə. Görünməz kimiydim deyəsən, amma bunların ağızlarının suyunu axıtmasına baxsaq çooox yaxşı görünürəm. Ey, bunu sevməyə başladım. Keşkə həmişə belə ols...”
- Xanım nə axtarırsız?
Sənəm xəyal aləmindən ayılıb, eşitdiyi səslə irkildi. Qarşısındaki qadın eynən onun kimi ağ köynək, qara ətək giyinmiş, süni sarışın biri idi. Onun gözlərindək qısqanclıq qığılcımlarını görüb, gülümsədi Sənəm. Bilərəkdən sözləri əzib-büzərək dedi:
- Nu... Bilirsiz məni Elçin bəy göndərmişdi. Iıı demişdi ki... Aaa sizə deyəcəkmiş. Nu özünüz bilirsüzdə işə göre.
Qadın Sənəmi başdan-ayağa süzüb, gözlərini süzdürdü. Sənəm haqqında fikirlərinin o qədər də yaxşı olmadığı bəlli idi. oflayıb, əli ilə Sənəmə “gəl” işarəsi edib özü yeriməyə başladı. Geniş və işıqlı dəhlizlərdən keçib, daha az işləndiyi bəlli olan kiçik bir dəhlizin sonuna gəldilər. Qadın əli ilə qapını göstərib açarı uzadaraq, əzici bir