tonda:
- Buranı yığışdırasan.- deyib, onu bir daha süzərək davam etdi- və gələn dəfə Azərbaycan dilində düzgün danış. Paltarına da diqqət et.
Qadının sonunda getməsi ilə gülümsəyən Sənəm, cəld qapını açıb içəri keçdi. Köhnə kağızarla dolu bu otaqda bir başa kompyuterə tərəf keçib, onu yandırdı. Saçındakı iri sancağı çıxarıb, iki tərəfindən tutub sındırdı. Içindəki fleşkartı əlinə alıb, gülümsəyərək ekrandakı kod tələbi yazısına baxdı.
“”keçmişə qarşılıq gələcəyin.” Bunu ilk eşidəndə sadəcə qorxutmağa çalışdığını düşünmüşdüm. Yəni xortdan nağılları kimi. Amma ilk dəfə bu cümlənin tam mənasını anlayıram. Insanlar, qadınlar normalda nə istər? Böyümək, gözəl donlar, yaraşıqlı sevgili, təhsil, ailə qurmaq, uşaq... Mən bunların hamsından əl çəkdim, sadəcə tək bir şey istədiyim üçün-kimliyimi. Daha öz əsl adımı belə bilmədən xöşbəxt olma fikri mənə gülməli gəldi. Sənəm adını da sevirəm, yəni insanlara açıqlama qismi xaric. Artıq Sənəm belə yoxdur, sadəcə xanım “S” var. Tanışlığımıza şadam, mən xanım “S”. Hər an qarşınıza çıxa biləcək biri. Bir yerdə heç kəsdən fərqlənməyən, ya da əksinə gözünüzə batan birisi varsa, o bəlkə də mənəm. Siz məni tanımayacaqsız, orda niyə olduğumu əsla bilməyəcəksiz. Amma mən sizin ovcunuzun içində belə olsa istədiyim şeyi alacam. Bir gün görüşmək diləyi ilə....”
1 AY ƏVVƏL:
Sənəm boş otağının ortasında yerə çöküb, əlləri ilə başını tutmuşdu. Bu qədəri onun üçün belə çox idi. tanımadığı adamlar, tanıdığını sandığı adamlar... Bu qədərini o belə təxmin edə bilməzdi. ən pisi isə danışacağı, məsləhət edəcəyi heç kimi yox idi.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) Beyni belə donmuşdu sanki, düşünüb qərar verəcək halda deyildi. Gözlərini yerdən ayırıb, ayağa qalxdı. Mətbəx belə denilməyəcək qədər kiçik otağa keçib, şkafdakı konservalardan birini götürdü. Bir qaşıqda götürüb, yenə otağına keçdi. Fikirləri qarışıq halda konservanı açarkən iti dəmir barmağını kəsdi. Öncə fərqinə varmasa da. Kəskin ağrını hiss edib əlinə baxdı. Axan qanı gördükdə